تاریخ انتشار :

سبک زندگی اسلامی

شرک ورزیدن به خدا بر روح آدمی چه تاثیری می گذارد؟

-آیه ۳۱ سوره حج تشبیه زیبایی درباره اثر شرک ورزیدن بر روح ادمی را بکاربرده است.
و من یشرک بالله فکانما خر من السماء فتخطفه الطیر او تهوى به الریح فى مکان سحیق
هر کس به خدا شرک آرد بدان ماند که از آسمان درافتد و مرغان (در فضا) بدنش را به منقار (قطعه قطعه) بربایند یا بادی تند او را به مکانی دور (از هر وسیله نجات) درافکند

 به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان ) در کتاب تفسیر نمونه برای شرح این آیه آمده است:در حـقـیـقـت آسـمـان کـنـایه از (توحید) است و شرک سبب سقوط از این آسمان مى گردد، طـبـیـعـى اسـت در ایـن آسـمـان ستارگان مى درخشند و ماه و خورشید مى تابند و خوشا به حـال کـسـى کـه اگـر در ایـن آسـمـان هـمـچـون آفـتـاب و مـاه نـیـسـت لااقـل هـمـانـنـد سـتـاره درخـشـانـى اسـت امـا هـنگامى که انسان از این علو و رفعت سقوط کند گـرفـتـار یـکـى از دو سـرنـوشـت دردنـاک مـى شـود: یـا در وسـط راه قبل از آنکه به زمین سقوط کند طعمه پرندگان لاشخور مى گردد، و به تعبیر دیگر با از دست دادن این پایگاه مطمئن در چنگال هوا و هوسهاى سرکش گرفتار مى شود که هر یک از آنها بخشى از هستى او را مى ربایند و نابود مى کنند.

و یا اگر از دست آنها جان به سلامت ببرد به دست طوفان مرگبارى مى افتد که او را در گوشه اى دور دست آنچنان بر زمین مى کوبد که بدنش متلاشى و  هـر ذره اى از آن بـه نـقطه اى پرتاب مى شود و این طوفان گویا کنایه از شیطان است که در کمین نشسته !.
مـسلما کسى که از آسمان سقوط مى کند، قدرت تصمیم گیرى را از دست مى دهد، با سرعت و شتابى که هر لحظه فزونى مى گیرید به سوى نیستى پیش مى رود و سرانجام محو و نابود مى گردد.

آرى کـسـى که پایگاه آسمان توحید را از دست داد دیگر نمى تواند زمام سرنوشت خود را به دست گیرد، و هر چه در این مسیر جلوتر مى رود شتابش در سقوط فزونى مى یابد و سرانجام تمام سرمایه هاى انسانى خود را از دست خواهد داد.
راستى تشبیهى گویاتر و زنده تر از این تشبیه براى شرک پیدا نمى شود.

ایـن نـکـتـه نـیـز قـابـل تـوجـه اسـت کـه امـروز ثـابـت شـده کـه انـسـان در حـال سـقـوط آزاد هـیـچـگـونـه وزنـى نـدارد، و لذا بـراى تـمـرین حالت بى وزنى براى مسافران فضائى از سقوط آزاد استفاده مى کنند، حالت اضطراب فوق العاده اى که انسان در لحظات سقوط پیدا مى کند به علت همین مساءله بى وزنى است .

آرى کـسـى که از ایمان به سوى شرک روى مى آورد و تکیه گاه مستقر و ثابت خود را از دسـت مـى دهـد گـرفـتـار چـنـیـن حـالت بـى  وزنى در درون روح و جان خود مى شود، و به دنبال آن اضطراب فوق العاده اى بر وجود او حاکم مى گردد.

منبع: شفقنا

اشتراک گذاری :


آخرین اخبار