گفتگو با جواد جلوانی طلبه ای که مهندس است و رسانه­ ای
درحوزه علمیه کسی منبر رفتن یاد نمی ­گیرد

جالب است بدانید بر خلاف تصوری که عامه دارند در حوزه به کسی منبر رفتن یاد نمی ­دهند و فرد با توجه به تجربیات شخصی و مطالعات خودش و توانمندی­هایی که به دست می­ آورد منبر می­رود.

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان ) گفتگو از جمال طاهری – حوزه علمیه چه جور جایی است؟ و چه کسانی به حوزه می ­روند؟ این سوالی است که شاید بسیاری از خود پرسیده باشند اما بد نیست بدانید همه طلاب حوزه از ابتدا حوزوی نبوده ­اند قسمت زیادی از طلاب خصوصا در سالهای اخیر تحصیلکردگان رشته­ های دیگر هستند. به همین بهانه با یکی از فعالین رسانه ­ای که حوزوی نیز هست به گفتگو نشستیم. جواد جلوانی دوران مدرسه خود را در تیزهوشان گذرانده و بعد از آن در رشته مهندسی پزشکی فارغ التحصیل شده، او کارشناسی ارشد خود را در رشته رسانه از دانشگاه صداوسیما اخذ کرده و حالا چند سالی است که در کنار فعالیت رسانه­ای زندگی ­اش را وقف حوزوی بودن و طلبگی نموده است. وی مدتها در خبرگزاری صاحب نیوز مسول بوده و چند سالی است با سایت ندای اصفهان تلاش می ­کند نگاه رسانه­ ای منتقد خود را به نمایش بگذارد.

به بیوگرافیتان که نگاه می­ کنیم می ­بینیم در سه رشته ­ای که ظاهرا هیچ ارتباطی با هم ندارد تحصیل کرده اید. چرا؟

از دوره دبیرستان (تیزهوشان) که بودیم تقریبا اکثرا آرزویشان رشته­ های مهندسی بود و من وقتی مهندسی پزشکی قبول شدم خانواده­ام خیلی خوشحال بودند تا سال سوم همه چیز خوب بود که حس کردم این رشته به درد من نمی­ خورد چون دیدم مهندسی مثل تعمیرکاری می­ ماند اگر مثلا یک دستگاهی خراب بشود از یک مهندس می­ خواهند که این دستگاه را درست کند که این با فلسفه زندگی من جور درنمی ­آمد. اختراع و ساخت و تولید هم که در ایران وجود خارجی ندارد و بیشتر توهمی است و نهایتا فضای من علوم انسانی بود و با توجه به سوابق دانشجویی که داشتم رشته مدیریت رسانه شبیه ­ترین رشته­ ای بود که با روحیاتم همخوانی داشت و خدا راشکر مدیریت رسانه تجربه خیلی خوبی بود. ولی همان هم دیدم کم است چون به زندگیم عمق نمی­ داد چون یک سری نظریه­ ها و یک سری تئوری­ها بود. دیدم حتما باید بروم حوزه علمیه اتفاقا رشته­ هایی هم که خوانده بودم رشته­ های خوبی بود مثلا مهندسی پزشکی یک رشته بین رشته ­ای است مدیریت رسانه یک رشته بین رشته­ ای بود و دنیای امروز در رشته های بین رشته ای در حال گردش است. ولی من بیشتر می­ خواستم برای همین به حوزه علمیه آمدم و با انگیزه بالایی هم به حوزه آمدم. حالا این آسیب شناسی که از حوزه کردم من واقعا اینها را می­ دانستم و وارد حوزه شدم. و تحقیق کرده بودم و می­ دانستم که حوزه علمیه ممکن است من را کمی محدود کند. ولی به خاطر این که عمق را پیدا کنم وارد حوزه علمیه شدم.

 در خانواده کسانی دیگر هم بوده ­اند که طلبه بوده باشند؟

در خانواده ما نه نبوده است

 

فرزند چندم خانواده هستید؟

فرزند سوم خانواده هستم و یک برادر و یک خواهر بزرگتر دارم

 

شما الان چند سال است در حوزه درس می ­خوانید؟

الان هفت سال است در حوزه درس می­خوانم و آخر پایه هشت هستم

 

چرا ملبس نشده ­اید؟

ملبس هم می­ شوم ان­شاءالله فعلا خودم را در آن سطح ندیده ­ام که با لباس در جامعه حضور پیدا کنم. ولی قطعا لباس برکاتی دارد و آن هم سختی­ های خودش را دارد و یک محدودیت­ هایی هم برای شما می­آورد ولی قطعا لباس اثرگذار است و اثرگذاری حرف را بالا می ­برد یعنی اگر من سواد رسانه ­ای تدریس می­کنم در حال حاضر اگر با لباس این فعالیت را انجام بدهم اثرگذاری حرف و سخنم بیشتر می­ شود. به آن فکر کرده­ ام ولی هنوز نتوانسته­ ام زمان ملبس شدن خودم را به قطعیت برسانم.

 

در فضای رسانه فکر می­کنید چقدر اثرگذار بوده ­اید؟

این یک فرصتی است اگر حوزه علمیه سابق چهره به چهره بود که من هنوز هم معتقدم چهره به چهره خیلی اثرگذاری آن بیشتر است. ولی فضای مجازی و دنیای رسانه یک امکانی برای شما مهیا کرده که با کسانی که شما را نمی ­بینند بتوانید صحبت کنید و تبلیغ انجام بدهید که این یک فرصتی است این که چه قدر اثرگذار بوده ­ام از عملکرد خودم در این چند سال راضی بوده ­ام خداراشکر فکر می­ کنم خالصانه فعالیت کرده ­ام و کارهایی را هم انجام داده ­ایم که دیگر رغبت به آن نداشتند چون ما با همان دغدغه­ های طلبگی یا همان موقع که دانشجو بودیم با همان دغدغه ­های آرمان خواهی وارد رسانه شدیم. به رسانه به عنوان شغل نگاه نمی­ کردیم وقتی که شما به رسانه به عنوان شغل نگاه بکنید وارد یک فضایی می­ شوید ولی وقتی به عنوان یک دغدغه یا یک وظیفه تبلیغی یا طلبگی نگاه کنید مجبور هستید یک طور دیگری وارد رسانه بشوید من فکر می ­کنم که عملکرد خوبی داشتیم ولی این که اثرگذار بودیم؟ این مولفه ­های خیلی پیچیده­ ای دارد ببینید ماهواره، شبکه­ های اجتماعی، حتی تلویزیون ملی یا حتی شبکه پویا یک جاهایی اینها می ­آیند رقابت می ­کنند با فضاهای اصیل تربیتی مثلا همان عموپورنگی که برنامه خوبی است ولی این برای بچه آسیب های خاص خودش را دارد هرچقدر مثلا برنامه عمو پورنگ یا فیتیله ­ای­ها سلام کردن را یاد بدهند با شعر و آواز، بالا و پایین پریدن ولی اینها رقبایی هستند برای تربیت خانواده که فرزند از دست خانواده خارج شده است و من هم اینجا یک فشاری وارد می­ کنم ولی نباید ناامید شد می­ خواهم بگویم اثرگذاری اتفاقا خیلی سخت شده است چون دنیای یک طرفه عصرش تمام شده است.

دنیا، دنیای چند طرفه است یک زمانی جنس رسانه این گونه بود که رسانه پیام می­فرستاد مخاطب دریافت می­ کرد امروز خود مخاطب فرستنده پیام است. امروز ایده شهروند خبرنگار یا ایده شهروند رسانه مطرح شده است مثلا می­بینید که یک نفر یک صفحه در اینستاگرام دارد ۳۰۰هزار نفر دنبال کننده دارد چند سالش است ۱۸ سالش است خود همین شده یک رسانه پر بازدید یا یک کانال تلگرام دارد طرف ۴۰هزار نفر عضو دارد چند سالش است ۱۹ سالش است یعنی خود آن طرف خودش یک رسانه شده است. و این سوالی که می ­پرسید چقدر اثرگذار بوده ­اید جوابش خیلی سخت است ولی ما نباید ناامید شویم دنیای چند سویه شده است و مخاطب دیگر در اختیار ما نیست آن دانش آموز یا نوجوان دیگر در اختیار ما نیست در اختیار خانواده ­اش هم نیست ولی ماباید تلاش خود را بکنیم و بیشتر بکنیم.

مهمترین و قدیمی­ ترین رسانه حوزویان منبر است در حوزه چه آموزش هایی برای این کار داده می­ شود؟

جالب است بدانید بر خلاف تصوری که عامه دارند در حوزه به کسی منبر رفتن یاد نمی­ دهند و فرد با توجه به تجربیات شخصی و مطالعات خودش و توانمندی­هایی که به دست می ­آورد منبر می­رود.

سوالی که خیلی­ ها در مورد حوزویان می­ پرسند این است که چطور سه سال ادبیات عرب می­ خوانند ولی اکثرا توانایی مکالمه عربی را ندارند؟

ادبیاتی که بتوانند حرف بزنند مکالمه است ادبیاتی که در حوزه علمیه خوانده می­ شود ادبیاتی است که می­خواهند قرآن و حدیث را بفهمند اتفاقا ما ممکن است طلبه­ ای داشته باشیم که قرآن را بهتر از یک عرب زبان بفهمد چون زبان عربی متحول شده است. یک عرب زبان در عراق ممکن است قرآن را بخواند و خوب نفهمد و چه بسا یک طلبه ­­ای که بلد نیست عربی حرف بزند ولی آن آیه قرآن را بخواند بهتر از آن عرب زبان بفهمد چون عربی که ما خوانده ­ایم عربی بوده است که متناسب با فهم قرآن و روایات ۱۴۰۰سال پیش بوده است.

به اشتراک بگذارید :

ads1 ads1

دیدگاه شما


ads ads ads ads