تاریخ انتشار :

حِجر

سوره حِجر+ ترجمه و متن و صوت

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿۹﴾ اگر کسی این آیه را ۱۰۰۰ بار با نیت خالص و توجه به خدا و معنی ان بخواند هر حاجتی داشته باشد از خدا بخواهد بزودی روا شود.

به گزارش رهیافته (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان)  سوره های قرآن؛   سوره حِجر پانزدهمین سوره قرآن است  مکی است «مى توان محتواى این سوره را در هفت بخش خلاصه کرد:

 ۱) آیات مربوط به مبدء عالم هستى و ایمان به او از طریق مطالعه در اسرار آفرینش

 ۲) آیات مربوط به معاد و کیفر بدکاران

 ۳) اهمیت قرآن و عظمت این کتاب آسمانى

۴) داستان آفرینش آدم و سرکشى ابلیس و سرانجام کار او، و به عنوان یک هشدار وبیدار باش براى همه انسانها

۵) اشاره به سرگذشت اقوامى همچون قوم لوط و صالح و شعیب ، براى تکمیل این هشدار

۶) انذار و بشارت و اندرزهاى مؤ ثر و تهدیدهاى کوبنده و تشویق هاى جالب

۷) دعوت از پیامبر به مقاومت و دلدارى او در برابر توطئه هاى شدید مخالفان که مخصوصا در محیط مکه بسیار زیاد و خطرناک بود.»

فضائل سوره حجر

روی عن النبی صلی الله علیه وآله وسلم انه قال: من قرأ هذه السوره اعطی من الحسنات بعددا لمهاجرین و الانصار.

هرکس سوره حجر را قرائت کند خداوند به تعداد مهاجرین و انصار به خواننده آن ثواب عطا می فرماید.

 

قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم: من قرأ سوره ابراهیم علیه السلام و الحجر اعطی من الاجر عشر حسنات بعدد من عبد الاصنام و بعدد من لم یعبدها.

نقل از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: «هر کس سوره ابراهیم و حجر را قرائت نماید، ده برابر تعداد کسانی که بت ها را پرستیده اند و کسانی که آن را نپرستیده اند حسنه به او داده می شود.»

 

عن ابی عبدالله علیه السلام: قال من قرأ سوره ابراهیم و الحجر فی رکعتینِ جمیعاً فی کل جُمعهٍ لم یُصبه فقر ابدا ولا جنون و لا بلوی.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس سوره ابراهیم و حجر را در رکعت اول و دوم نماز در هر هفته یک بار بخواند تنگدستی و دیوانگی و بلاهای دیگر به او نرسد.

آثار و برکات سوره

 

۱) جهت زیاد شدن شیرِ زن

روی عن النبی صلی الله علیه وآله سلم انه قال: … من کتبها بزعفران و سقاها امرأه قلیله اللبن کثر لبنها…

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم می فرمایند: کسی که این سوره را با زعفران بنویسد و آن را به زنی کم شیر بنوشاند، شیرش فراوان گردد.

۲) جهت رونق در کسب و کار

من کتبها و جعلها فی عضده و هو یبیع و یشتری کثر بیعه و شراؤه و یحب الناس معاملته و کثر رزقه باذن الله تعالی مادامت علیه.

اگر فروشنده کالا این سوره را بنویسد و بر بازوی خود بندد خرید و فروش او زیاد شود و مردم علاقمند می شوند که با او داد و ستد و معامله کنند و به اذن خداوند روزی او زیاد شود مادامی که این نوشته با او باشد.

۳) جهت برآورده شدن حاجت

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿۹﴾

اگر کسی این آیه را ۱۰۰۰ بار با نیت خالص و توجه به خدا و معنی ان بخواند هر حاجتی داشته باشد از خدا بخواهد بزودی روا شود.

۴) جهت تقویت حافظه

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ ﴿۹﴾

این آیه را ۴۱ بار بر انجیر خشک بخوانند وروزی چند دانه از آنها بخورند.

 


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

۱

الر ۚ تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِین

الف، لام، راء. این [آیات بلندمرتبه] آیات کتاب الهی و آیات قرآنِ روشنگر [با عظمت] است

۲

رُبَمَا یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَوْ کَانُوا مُسْلِمِینَ 

کافران [هنگام روبرو شدن با عذاب] چه بسا آرزو می کنند که کاش تسلیم [فرمان های خدا] بودند

۳

ذَرْهُمْ یَأْکُلُوا وَیَتَمَتَّعُوا وَیُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ

بگذارشان تا بخورند و [با لذایذ مادی و زودگذر] کامرانی کنند، و آرزوها، سرگرمشان نماید؛ سپس [حقّانیّت اسلام و فرجام شوم خود را] خواهند فهمید

۴

وَمَا أَهْلَکْنَا مِنْ قَرْیَهٍ إِلَّا وَلَهَا کِتَابٌ مَعْلُومٌ

و هیچ شهری را [به خاطر فساد فراگیرش] نابود نکردیم مگر اینکه برای آن سرنوشتی معین [وروزگار ودوره ای تغییرناپذیر] بود

۵

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّهٍ أَجَلَهَا وَمَا یَسْتَأْخِرُونَ

هیچ ملتی از اجل معین خود نه پیش می افتد و نه پس می ماند

۶

وَقَالُوا یَا أَیُّهَا الَّذِی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّکْرُ إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ

و گفتند: ای کسی که قرآن بر او نازل شده! قطعاً تو دیوانه ای

۷

لَوْ مَا تَأْتِینَا بِالْمَلَائِکَهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ

اگر [درباره پیامبری ات] راست می گویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمی آوری؟!

۸

مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِکَهَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا کَانُوا إِذًا مُنْظَرِینَ

[اینان بدانند که] ما فرشتگان را جز به درستی و راستی نازل نمی کنیم، و در آن هنگام [که نازل شوند، این منکران لجوج از دچار شدن به عذاب] مهلت نمی یابند

۹

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ 

همانا ما قرآن را نازل کردیم، و یقیناً ما نگهبان آن [از تحریف و زوال] هستیم

۱۰

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِکَ فِی شِیَعِ الْأَوَّلِینَ 

و بی تردید ما پیش از تو هم پیامبرانی را در امت های پیشین فرستادیم

۱۱

وَمَا یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ

و هیچ پیامبری به سوی آنان نمی آمد مگر آنکه او را مسخره می کردند.

۱۲

کَذَٰلِکَ نَسْلُکُهُ فِی قُلُوبِ الْمُجْرِمِینَ 

ما این گونه [که قابل فهمیدن باشد] قرآن را وارد قلوب بدکاران می کنیم

۱۳

لَا یُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّهُ الْأَوَّلِینَ 

[با این همه] به آن ایمان نمی آورند، و البته روش پیشینیان هم [در مسخره کردن آیات خدا و استهزای پیامبران] به همین صورت بوده است

۱۴

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَیْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِیهِ یَعْرُجُونَ 

و اگر [برای دریافت حقایق ومعارف] دری از آسمان به روی آنان بگشاییم، که همواره از آن بالا روند

۱۵

لَقَالُوا إِنَّمَا سُکِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ

باز خواهند گفت: یقیناً ما چشم بندی شده ایم، بلکه گروهی جادو شده هستیم

۱۶

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِی السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَیَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِینَ 

به راستی که ما در آسمان، برج هایی قرار دادیم و آن را برای بینندگان [به شکل صورت های فلکی] آراستیم

۱۷

وَحَفِظْنَاهَا مِنْ کُلِّ شَیْطَانٍ رَجِیمٍ 

و آن را از هر شیطان رانده شده ای حفظ کردیم

۱۸

إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِینٌ 

مگر آنکه دزدانه [خبرهای عالم بالا را] بشنود، که شهابی روشن او را دنبال می کند

۱۹

وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَیْنَا فِیهَا رَوَاسِیَ وَأَنْبَتْنَا فِیهَا مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ 

و زمین را گستراندیم و در آن کوه های استوار افکندیم، واز هر گیاه موزون وسنجیده ای در آن رویاندیم

۲۰

وَجَعَلْنَا لَکُمْ فِیهَا مَعَایِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِینَ

و در آن برای شما و کسانی که روزی دهنده آنان نیستید، انواع وسایل و ابزار معیشت قرار دادیم.

۲۱

وَإِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ

و هیچ چیزی نیست مگر آنکه خزانه هایش نزد ماست، و آن را جز به اندازه معین نازل نمی کنیم.

۲۲

وَأَرْسَلْنَا الرِّیَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَیْنَاکُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِینَ 

و بادها را باردار کننده فرستادیم، و از آسمان آبی نازل کردیم و شما را با آن سیراب ساختیم و شما ذخیره کننده آن نیستید

۲۳

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْیِی وَنُمِیتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ 

و یقیناً ماییم که حیات می دهیم، و می میرانیم و ما وارث [جهان و جهانیان] هستیم.

۲۴

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِینَ مِنْکُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِینَ 

و بی تردید [حالات، اعمال و شمار] پیشینیانِ شما و آیندگانتان را می دانیم.

۲۵

وَإِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَکِیمٌ عَلِیمٌ 

و مسلماً پروردگار توست که محشورشان می کند؛ زیرا او حکیم و داناست.

۲۶

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ 

و ما انسان را از گِلی خشک که برگرفته از لجنی متعفّن و تیره رنگ است، آفریدیم.

۲۷

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ

و جن را پیش از آن از آتشی سوزان و بی دود پدید آوردیم

۲۸

وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَائِکَهِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ 

و [یاد کن] هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان گفت: من بشری از گِل خشک که برگرفته از لجنی متعفّن و تیره رنگ است، می آفرینم

۲۹

فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ

پس چون او را درست و نیکو گردانم و از روح خود در او بدمم، برای او سجده کنان بیفتید

۳۰

فَسَجَدَ الْمَلَائِکَهُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ

پس همه فرشتگان بدون استثناء سجده کردند

۳۱

إِلَّا إِبْلِیسَ أَبَىٰ أَنْ یَکُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ

مگر ابلیس که از اینکه با سجده کنان باشد، امتناع کرد

۳۲

قَالَ یَا إِبْلِیسُ مَا لَکَ أَلَّا تَکُونَ مَعَ السَّاجِدِینَ

[خدا] گفت: ای ابلیس! تو را چه شده که با سجده کنان نیستی؟

۳۳

قَالَ لَمْ أَکُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ

گفت: من آن نیستم که برای بشری که او را از گلی خشک و برگرفته از لجنی متعفّن و تیره رنگ آفریدی، سجده کنم!!

۳۴

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِیمٌ 

[خدا] گفت: از این [جایگاه والا که مقام مقربان است] بیرون رو که رانده شده ای،

۳۵

وَإِنَّ عَلَیْکَ اللَّعْنَهَ إِلَىٰ یَوْمِ الدِّینِ

و بی تردید تا روز قیامت لعنت بر تو خواهد بود.

۳۶

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلَىٰ یَوْمِ یُبْعَثُونَ

گفت: پروردگارا! پس مرا تا روزی که [همگان] برانگیخته می شوند، مهلت ده.

۳۷

قَالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ 

[خدا] گفت: تو از مهلت یافتگانی

۳۸

إِلَىٰ یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ 

تا روز [آن] وقت معین

۳۹

قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَیْتَنِی لَأُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَلَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ 

گفت: پروردگارا! به سبب اینکه مرا گمراه نمودی، من هم یقیناً [همه کارهای زشت را] در زمین برای آنان می آرایم [تا ارتکاب زشتی ها برای آنان آسان شود] و مسلماً همه را گمراه می کنم.

۴۰

إِلَّا عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ 

مگر [آن] بندگانت را که خالص شدگانِ [از هر نوع آلودگی ظاهری و باطنی] اند

۴۱

قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَیَّ مُسْتَقِیمٌ

خدا فرمود: این [پیراسته شدن از هر ناخالصی] راهی است مستقیم [که تحقّقش در وجود بندگان مخلصم] برعهده من [است.] 

۴۲

إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغَاوِینَ

قطعاً تو را بر بندگانم تسلّطی نیست، مگر بر گمراهانی که از تو پیروی می کنند.

۴۳

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِینَ 

و مسلماً دوزخ، وعده گاه همگی آنان است

۴۴

لَهَا سَبْعَهُ أَبْوَابٍ لِکُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ 

برای آن هفت در است، برای هر دری گروهی از پیروان شیطان تقسیم شده اند

۴۵

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ 

به یقین، پرهیزکاران در بهشت ها و چشمه سارها هستند.

۴۶

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِینَ 

[به آنان گویند:] با سلامت و امنیت وارد آنجا شوید.

۴۷

وَنَزَعْنَا مَا فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِینَ

و آنچه از دشمنی و کینه در سینه هایشان بوده برکنده ایم که برادروار بر تخت هایی روبروی یکدیگرند.

۴۸

لَا یَمَسُّهُمْ فِیهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِینَ 

در آنجا خستگی و رنجی به آنان نمی رسد و هیچ گاه از آنجا اخراج نمی شوند.

۴۹

نَبِّئْ عِبَادِی أَنِّی أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِیمُ 

به بندگانم خبر ده که یقیناً من [نسبت به مؤمنان] بسیار آمرزنده و مهربانم

۵۰

وَأَنَّ عَذَابِی هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِیمُ 

و اینکه عذابم [برای مجرمان] همان عذاب دردناک است

۵۱

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَیْفِ إِبْرَاهِیمَ 

و نیز آنان را از مهمانان ابراهیم خبر ده

۵۲

إِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْکُمْ وَجِلُونَ 

هنگامی که بر او وارد شدند، پس سلام گفتند. [ابراهیم] گفت: ما از شما ترسانیم

۵۳

قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلَامٍ عَلِیمٍ 

گفتند: نترس که ما تو را به پسری دانا مژده می دهیم

۵۴

قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِی عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِیَ الْکِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ

گفت: آیا با آنکه پیری به من رسید، مژده ام می دهید؟ به چه مژده می دهید؟

۵۵

قَالُوا بَشَّرْنَاکَ بِالْحَقِّ فَلَا تَکُنْ مِنَ الْقَانِطِینَ 

گفتند: تو را به بشارتی درست و به حق [که واقع شدنی است] مژده دادیم؛ بنابراین از ناامیدان مباش. 

۵۶

قَالَ وَمَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَهِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ 

گفت: چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید می شود؟!

۵۷

قَالَ فَمَا خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ 

[سپس] گفت: ای فرستادگان! کار مهم شما چیست؟

۵۸

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِینَ 

گفتند: ما به سوی قومی گنهکار فرستاده شده ایم [تا نابودشان کنیم.]

۵۹

إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِینَ 

مگر خاندان لوط را که قطعاً همه آنان را نجات می دهیم،

۶۰

إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِینَ 

مگر همسرش را که [به سبب روی گردانی اش از حق] مقدّر کرده ایم از بازماندگان [در شهر و نابودشوندگان] باشد.

۶۱

فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ 

پس هنگامی که فرستادگان خدا نزد خاندان لوط آمدند

۶۲

قَالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ مُنْکَرُونَ

لوط گفت: بی تردید شما گروهی ناشناخته اید

۶۳

قَالُوا بَلْ جِئْنَاکَ بِمَا کَانُوا فِیهِ یَمْتَرُونَ 

گفتند: [نه، ما آشنا هستیم] با چیزی نزد تو آمده ایم که قومت همواره در آن تردید داشتند

۶۴

وَأَتَیْنَاکَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ 

و ما واقعیتی قطعی و مسلّم را [که همان عذاب الهی است، جهت نابودی مردم] برای تو آورده ایم و یقیناً راستگوییم

۶۵

فَأَسْرِ بِأَهْلِکَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّیْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا یَلْتَفِتْ مِنْکُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَیْثُ تُؤْمَرُونَ

پس [چون] پاره ای از شب [گذشت] خاندانت را کوچ ده و خودت دنبال آنان برو و هیچ یک از شما [به شهر] بازنگردد، و آنجا که مأمور هستید، بروید

۶۶

وَقَضَیْنَا إِلَیْهِ ذَٰلِکَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِینَ

ما [کیفیت] این حادثه [بزرگ] را به او وحی کردیم که هنگامی که مجرمان وارد صبح شوند، بنیادشان برکنده خواهد شد.

۶۷

وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِینَهِ یَسْتَبْشِرُونَ

و اهل شهر [با آگاه شدن از مهمانان لوط] شادی کنان [به خانه لوط] آمدند.

۶۸

قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَیْفِی فَلَا تَفْضَحُونِ 

لوط گفت: اینان مهمانان منند، آبروی مرا نبرید. 

۶۹

وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ 

از خدا پروا کنید و مرا [نزد مهمانانم] خوار و بی مقدار نسازید

۷۰

قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَکَ عَنِ الْعَالَمِینَ

گفتند: مگر ما تو را [از مهمان کردن] مردمان نهی نکردیم؟

۷۱

قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِی إِنْ کُنْتُمْ فَاعِلِینَ

[لوط] گفت: اگر می خواهید [کار درست و معقولی] انجام دهید، اینان دختران منند [که برای ازدواج مناسبند.]

۷۲

لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفِی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ

[ای پیامبر!] به جان تو سوگند، آنان در مستی خود فرو رفته و سرگردان بودند

۷۳

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَهُ مُشْرِقِینَ 

پس به هنگام طلوع آفتاب، صدایی [مرگبار و وحشتناک و غرّشی سهمگین] آنان را فرا گرفت

۷۴

فَجَعَلْنَا عَالِیَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ حِجَارَهً مِنْ سِجِّیلٍ

در نتیجه آن شهر را زیر و رو کردیم و بر آنان سنگ هایی از جنس سنگِ گل باراندیم

۷۵

إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِینَ 

قطعاً در این [سرگذشت اَسفبار و حادثه عبرت آموز] نشانه هایی [از قدرت خدا و خواری و رسوایی مجرمان] برای هوشمندان [که جستجوگر علل حوادث اند] وجود دارد

۷۶

وَإِنَّهَا لَبِسَبِیلٍ مُقِیمٍ 

و آن [آثار و بقایای شهر ویران شده قوم لوط] بر سر راهی است که پابرجاست

۷۷

إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَهً لِلْمُؤْمِنِینَ

مسلماً در این [شهر ویران شده] برای مؤمنان نشانه ای [پندآموز] است

۷۸

وَإِنْ کَانَ أَصْحَابُ الْأَیْکَهِ لَظَالِمِینَ 

و بی تردید اهل ایکه [قوم شعیب] ستمکار بودند

۷۹

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِینٍ 

در نتیجه از آنان انتقام گرفتیم، و [آثار] دو شهر نابود شده [قوم لوط و شعیب] بر سر جاده ای آشکار قرار دارد

۸۰

وَلَقَدْ کَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِینَ 

و به راستی اهل [دیار] حجر [که سرزمینی میان مدینه و شام است] پیامبران را تکذیب کردند

۸۱

وَآتَیْنَاهُمْ آیَاتِنَا فَکَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ 

و ما آیات و نشانه های خود را به آنان نشان دادیم، ولی از آنان روی گردان شدند

۸۲

وَکَانُوا یَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا آمِنِینَ 

و همواره از کوه ها خانه ها می تراشیدند در حالی که [به خیال خود به سبب استحکام آن خانه ها] ایمن [از حوادث] بودند

۸۳

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَهُ مُصْبِحِینَ 

پس هنگامی که به صبح درآمدند، صدایی [مرگبار و وحشتناک و غرّشی سهمگین] آنان را فرا گرفت

۸۴

فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا کَانُوا یَکْسِبُونَ 

و آنچه [از بناهای محکم و استواری که] فراهم می آوردند، عذاب خدا را از آنان دفع نکرد

۸۵

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَهَ لَآتِیَهٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ 

و آسمان ها و زمین و آنچه را میان آن دوتاست، جز به حق نیافریدیم، و بی تردید قیامت آمدنی است؛ پس [در برابر ناهنجاری های مردم] گذشتی کریمانه داشته باش

۸۶

إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ 

یقیناً پروردگارت همان آفریننده داناست

۸۷

وَلَقَدْ آتَیْنَاکَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنَ الْعَظِیمَ 

و به راستی که هفت آیه از مثانی [یعنی سوره حمد] و قرآن بزرگ را به تو عطا کردیم

۸۸

لَا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِلْمُؤْمِنِینَ

بنابراین به امکانات مادی [و ثروت و اولادی] که برخی از گروه های آنان را از آن برخوردار کردیم، چشم مدوز، و بر آنان [به سبب اینکه پذیرای حق نیستند] اندوه مخور، وپر و بال [لطف و مهربانیِ] خود را برای مؤمنان فرو گیر

۸۹

وَقُلْ إِنِّی أَنَا النَّذِیرُ الْمُبِینُ 

و [به اخلال گران در امر دین] بگو: بی تردید من بیم دهنده آشکارم

۹۰

کَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِینَ

[عذابی به سوی شما می فرستیم] همان گونه که بر تفرقه افکنان [در دین] فرستادیم

۹۱

الَّذِینَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِینَ 

همانان که قرآن را بخش بخش کردند [بخشی را پذیرفتند و از پذیرفتن بخشی دیگر روی گرداندند.] 

۹۲

فَوَرَبِّکَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ 

به پروردگارت سوگند، قطعاً از همه آنان بازخواست می کنیم

۹۳

عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ

از اعمالی که همواره انجام می داده اند

۹۴

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ

پس آنچه را به آن مأموری اظهار کن و از مشرکان روی بگردان

۹۵

إِنَّا کَفَیْنَاکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ 

که ما [شرّ] استهزا کنندگان را از تو بازداشته ایم

۹۶

الَّذِینَ یَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ 

همانان که با خدا معبود دیگری قرار می دهند، پس خواهند دانست [که مرتکب چه خطای بزرگی شده اند و مستحقّ چه عذابی هستند.]

۹۷

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّکَ یَضِیقُ صَدْرُکَ بِمَا یَقُولُونَ 

ما می دانیم که تو از آنچه [مشرکان] می گویند، دلتنگ می شوی

۹۸

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَکُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ 

پس [برای دفع دلتنگی] پروردگارت را همراه با سپاس و ستایش تسبیح گوی و از سجده کنان باش

۹۹

وَاعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّىٰ یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ

و پروردگارت را تا هنگامی که تو را مرگ بیاید، بندگی کن


تفسیرنمونه ج۱۱ ص۱۵

متن و ترجمه البرهان فی تفسیر القرآن ج۸ ص۴۲

مجمع البیان ج۴ ص۱۹۳

ثواب الاعمال و عقاب الاعمال مترجم ص۲۸۶

متن و ترجمه البرهان فی تفسیر القرآن ج۸ ص۴۲

خواص آیات قرآن کریم ص۹۸

درمان با قران محمدرضا کریمی ص۴۹

منبع: انهار

اشتراک گذاری :


آخرین اخبار