صافات
سوره صافات+ترجمه و متن و صوت

از امام صادق علیه السلام نیز روایت شده: هر که سوره صافات را در هر روز جمعه قرائت نماید، همواره در حفظ و امان الهی بوده و آفت ها و بلاها در زندگی دنیایی، از او دفع می شود. روزی فراوانی از جانب خداوند به او داده می شود و از سوی شیطان و حاکمان ستمگر، آسیبی به مال و فرزندان و بدن او نمی رسد و اگر در همان روز یا شب جمعه بمیرد خداوند او را شهید به شمار آورده و در رمز قیامت در شمار شهدا خواهد بود و در بهشت هم درجه با شهیدان است

به گزارش رهیافته (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان)  سوره های قرآنصافات، سی و هفتمین سوره قرآن است که مکی  و ۱۸۲آیه دارد.

درفضیلت این سوره از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نقل شده: هر کس سوره صافات را بخواند خداوند به تعداد همه جنیان و شیطان ها به او ده حسنه عنایت می کند و شیطان ها را از او دور می کند و از شرک مبرّی شده و دو فرشته حافظ او، در روز قیامت به سود او شهادت می دهند که به پیامبران الهی ایمان دارد(۱)

 

از امام صادق علیه السلام نیز روایت شده: هر که سوره صافات را در هر روز جمعه قرائت نماید، همواره در حفظ و امان الهی بوده و آفت ها و بلاها در زندگی دنیایی، از او دفع می شود. روزی فراوانی از جانب خداوند به او داده می شود و از سوی شیطان و حاکمان ستمگر، آسیبی به مال و فرزندان و بدن او نمی رسد و اگر در همان روز یا شب جمعه بمیرد خداوند او را شهید به شمار آورده و در روز قیامت در شمار شهدا خواهد بود و در بهشت هم درجه با شهیدان است(۲)

 

آثار و برکات سوره

 

۱) قرائت این سوره بر بالین محتضر، جان دادن را برای او آسان می کند.

سلیمان جعفری می گوید: امام کاظم علیه السلام را دیدم که به فرزندش قاسم فرمود: برخیز و در کنار بستر برادرت سوره صافات را قرائت نما. سلیمان می گوید: قاسم چنین کرد و وقتی به ایه«هم اشدّ خلقا ام من خلقنا» رسید عمر برادر پایان یافت. آنگاه یعقوب بن جعفر به امام رو کرد و گفت: پیش از این برای کسی که در حال مرگ بود، سوره یس را قرائت می کردیم اما امروز شما فرمودید که سوره صافات را بخوانند. امام فرمود: سوره صافات را بخوانند. امام فرمود: سوره صافات را نزد هر مؤمنی که به سختی در حال جان دادن است بخوانند، خداوند مرگش را سریع و آسان می کند(۳)

 

۲) راه اجابت دعا

از دیگر برکات قرائت سوره اجابت دعاست. از پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است: که هر کس سوره «یس» و «صافات» را در روز جمعه قرائت کند و آنگاه دعا کند، خداوند خواسته اش را اجابت می کند.(۴)

 

مرحوم طبرسی نیز در کتاب مکارم الاخلاق آورده است: در روایت است که سوره صافات را برای دستیابی به شرف و جاه در دنیا و آ خرت خوانده می شود(۵)

 

۳) جهت حصول آرامش

امام صادق علیه السلام فرموده است: اگر انسانی که دچار اضطراب و ترس است، از آب نوشته این سوره، استحمام کند آرامش می یابد(۶)

 

۴) تسکین درد

در کتاب المصباح کفعمی آمده: اگر کسی سوره صافات را بنویسد و پس از شستن آن، بدنش را با این آب بشوید دردهایش برطرف می شود(۷)

 

۵) ترس از عقرب گزیدگی

امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: هر کس از عقرب گزیدگی می ترسد آیات ۸۱-۷۹ این سوره را بخواند خداوند او را از این ترس ایمن می کند(۸)


 


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

۱

وَالصَّافَّاتِ صَفًّا

سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته اند

۲

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا 

و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می دارند

۳

فَالتَّالِیَاتِ ذِکْرًا 

و به تلاوت کنندگان وحی

۴

إِنَّ إِلَٰهَکُمْ لَوَاحِدٌ 

که بی تردید معبود شما یگانه است

۵

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ 

پروردگار آسمان ها وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق ها

۶

إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِزِینَهٍ الْکَوَاکِبِ 

همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم

۷

وَحِفْظًا مِنْ کُلِّ شَیْطَانٍ مَارِدٍ 

و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم

۸

لَا یَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَیُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جَانِبٍ

آنان نمی توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می شود

۹

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است

۱۰

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَهَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله ای آتشین و شکافنده او را دنبال می کند

۱۱

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِینٍ لَازِبٍ 

پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان ها، زمین، کوه ها و…] آفریده ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده ایم

۱۲

بَلْ عَجِبْتَ وَیَسْخَرُونَ

بلکه [تو از انکارشان] تعجب می کنی و آنان مسخره می کنند

۱۳

وَإِذَا ذُکِّرُوا لَا یَذْکُرُونَ

و هنگامی که به آنان تذکر، می دهند متذکّر نمی شوند

۱۴

وَإِذَا رَأَوْا آیَهً یَسْتَسْخِرُونَ 

و چون معجزه ای را می بینند به شدت مسخره می کنند [و دیگران را هم به مسخره وامی دارند،] 

۱۵

وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِینٌ 

و می گویند: این جز جادویی آشکار نیست

۱۶

أَإِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ 

[می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می شویم؟ 

۱۷

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می شوند؟] 

۱۸

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ 

بگو: آری، [برانگیخته می شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید

۱۹

فَإِنَّمَا هِیَ زَجْرَهٌ وَاحِدَهٌ فَإِذَا هُمْ یَنْظُرُونَ 

جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می نگرند

۲۰

وَقَالُوا یَا وَیْلَنَا هَٰذَا یَوْمُ الدِّینِ 

و می گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست!

۲۱

هَٰذَا یَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ 

[آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می کردید

۲۲

احْشُرُوا الَّذِینَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا کَانُوا یَعْبُدُونَ 

[آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می پرستیدند، گرد آورید

۲۳

مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِیمِ 

پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید

۲۴

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ 

آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می گیرند

۲۵

مَا لَکُمْ لَا تَنَاصَرُونَ 

[به آنان گویند:] شما را چه شده که یکدیگر را [برای رهایی از عذاب] یاری نمی دهید

۲۶

بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ 

[نه اینکه نمی توانند یکدیگر را یاری دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسلیم [قدرت حق] هستند

۲۷

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ 

به یکدیگر رو کرده از هم می پرسند: [این چه وضعی است؟]

۲۸

قَالُوا إِنَّکُمْ کُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْیَمِینِ 

[پس پیروان گمراه به پیشوایان گمراه کننده] می گویند: همانا شما از راه خیرخواهی به سوی ما می آمدید، [ولی کارتان جز فریب و نیرنگ نبود!] 

۲۹

قَالُوا بَلْ لَمْ تَکُونُوا مُؤْمِنِینَ 

می گویند: [ما را تقصیری نیست] بلکه خود شما اهل ایمان نبودید

۳۰

وَمَا کَانَ لَنَا عَلَیْکُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ کُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِینَ

و ما را بر شما هیچ تسلطی نبود، بلکه شما مردمی طغیان گر و سرکش بودید

۳۱

فَحَقَّ عَلَیْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ 

اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهیم بود

۳۲

فَأَغْوَیْنَاکُمْ إِنَّا کُنَّا غَاوِینَ

[سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم

۳۳

فَإِنَّهُمْ یَوْمَئِذٍ فِی الْعَذَابِ مُشْتَرِکُونَ 

پس بی تردید همه ۲آنان در آن روز در عذاب شریک اند

۳۴

إِنَّا کَذَٰلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِینَ

ما با مجرمان این گونه رفتار می کنیم

۳۵

إِنَّهُمْ کَانُوا إِذَا قِیلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ یَسْتَکْبِرُونَ 

زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می کردند

۳۶

وَیَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِکُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ

و [همواره] می گفتند: آیا باید به خاطر شاعری دیوانه معبودان خود را رها کنیم

۳۷

بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِینَ 

[چنین نیست که می پندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است

۳۸

إِنَّکُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِیمِ 

بی تردید شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهید چشید

۳۹

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ 

و جز آنچه که همواره انجام می دادید، پاداش داده نمی شوید

۴۰

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ 

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] 

۴۱

أُولَٰئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ 

برای آنان رزق و روزی معین و ویژه ای است

۴۲

فَوَاکِهُ ۖ وَهُمْ مُکْرَمُونَ 

میوه هایی [گوناگون] در حالی که مورد اکرام خواهند بود

۴۳

فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ 

در بهشت های پر نعمت

۴۴

عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِینَ

در حالی که بر تخت هایی روبه روی یکدیگر [تکیه زده اند،] 

۴۵

یُطَافُ عَلَیْهِمْ بِکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ 

جامی از نوشیدنی زلال و پاک گرداگردشان می گردانند

۴۶

بَیْضَاءَ لَذَّهٍ لِلشَّارِبِینَ 

[نوشیدنی] سپید [و درخشنده] و لذت بخش برای نوشندگان

۴۷

لَا فِیهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا یُنْزَفُونَ 

نه در آن مایه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بیهوش می شوند

۴۸

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِینٌ 

و در کنارشان زنانی هستند که فقط به شوهرانشان عشق می ورزند

۴۹

کَأَنَّهُنَّ بَیْضٌ مَکْنُونٌ 

گویا آنان [از سپیدی] تخم شترمرغی هستند که [زیر پر و بال] پوشیده شده اند [و هرگز دست کسی به آنان نرسیده است.] 

۵۰

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ 

پس برخی از آنان به برخی دیگر رو کرده از [حال] یکدیگر می پرسند

۵۱

قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّی کَانَ لِی قَرِینٌ 

گوینده ای از آنان می گوید: همانا من [در دنیا] هم نشینی داشتم

۵۲

یَقُولُ أَإِنَّکَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِینَ 

[که همواره از روی تعجب به من] می گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟ 

۵۳

أَإِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِینُونَ 

آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می شویم و] پاداشمان می دهند؟ 

۵۴

قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ 

[سپس به دوستان بهشتی خود] می گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می کشید [تا از هم نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟]

۵۵

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِی سَوَاءِ الْجَحِیمِ 

پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند

۵۶

قَالَ تَاللَّهِ إِنْ کِدْتَ لَتُرْدِینِ 

[به او] می گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی

۵۷

وَلَوْلَا نِعْمَهُ رَبِّی لَکُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِینَ 

و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم

۵۸

أَفَمَا نَحْنُ بِمَیِّتِینَ 

[آن گاه به دوستان بهشتی خود می گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی میریم؟ 

۵۹

إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ 

[و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!] 

۶۰

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ 

بی تردید این همان کامیابی بزرگ است

۶۱

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْیَعْمَلِ الْعَامِلُونَ 

پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند

۶۲

أَذَٰلِکَ خَیْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَهُ الزَّقُّومِ 

آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟

۶۳

إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَهً لِلظَّالِمِینَ 

ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده ایم

۶۴

إِنَّهَا شَجَرَهٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ الْجَحِیمِ

آن درختی است که در قعر دوزخ می روید

۶۵

طَلْعُهَا کَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّیَاطِینِ

شکوفه هایش مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است

۶۶

فَإِنَّهُمْ لَآکِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ 

پس این منکران لجوج حتماً از آن می خورند و شکم ها را از آن پر می کنند

۶۷

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَیْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِیمٍ 

آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود

۶۸

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِیمِ 

سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است

۶۹

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّینَ 

[سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند

۷۰

فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ یُهْرَعُونَ 

و [با اینکه می دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می رفتند! 

۷۱

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَکْثَرُ الْأَوَّلِینَ

و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند

۷۲

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِیهِمْ مُنْذِرِینَ 

و بی تردید ما در میان آنان بیم دهندگانی فرستادیم

۷۳

فَانْظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَهُ الْمُنْذَرِینَ 

پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟ 

۷۴

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ 

[همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا

۷۵

وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِیبُونَ 

و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده ای هستیم

۷۶

وَنَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ 

و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم

۷۷

وَجَعَلْنَا ذُرِّیَّتَهُ هُمُ الْبَاقِینَ 

و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم

۷۸

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ 

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم

۷۹

سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِی الْعَالَمِینَ 

سلام بر نوح در میان جهانیان

۸۰

إِنَّا کَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ

به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم

۸۱

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ 

بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود

۸۲

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِینَ 

سپس دیگران را غرق کردیم

۸۳

وَإِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لَإِبْرَاهِیمَ 

و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود

۸۴

إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ 

هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد. 

۸۵

إِذْ قَالَ لِأَبِیهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ 

[یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می پرستید؟ 

۸۶

أَئِفْکًا آلِهَهً دُونَ اللَّهِ تُرِیدُونَ

آیا به جای خدا معبودان دروغین را می خواهید

۸۷

فَمَا ظَنُّکُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِینَ 

پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می پرستید،]

۸۸

فَنَظَرَ نَظْرَهً فِی النُّجُومِ

[چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت

۸۹

فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ 

و گفت: به راستی من بیمارم

۹۰

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِینَ

پس پشت کنان از او روی گرداندند

۹۱

فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْکُلُونَ 

او هم مخفیانه به سوی بت هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی خورید؟ 

۹۲

مَا لَکُمْ لَا تَنْطِقُونَ 

شما را چه شده که سخن نمی گویید؟

۹۳

فَرَاغَ عَلَیْهِمْ ضَرْبًا بِالْیَمِینِ 

پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.]

۹۴

فَأَقْبَلُوا إِلَیْهِ یَزِفُّونَ 

مردم با شتاب به سوی او آمدند

۹۵

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ 

[به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می تراشید، می پرستید؟! 

۹۶

وَاللَّهُ خَلَقَکُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ 

در حالی که خدا شما را و آنچه را می سازید، آفریده است

۹۷

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْیَانًا فَأَلْقُوهُ فِی الْجَحِیمِ 

گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعلهور بیندازید

۹۸

فَأَرَادُوا بِهِ کَیْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِینَ 

پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم

۹۹

وَقَالَ إِنِّی ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّی سَیَهْدِینِ 

و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد

۱۰۰

رَبِّ هَبْ لِی مِنَ الصَّالِحِینَ

پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن

۱۰۱

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِیمٍ 

پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم

۱۰۲

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ قَالَ یَا بُنَیَّ إِنِّی أَرَىٰ فِی الْمَنَامِ أَنِّی أَذْبَحُکَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ یَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِی إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِینَ

هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می بینم که تو را ذبح می کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت

۱۰۳

فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِینِ 

پس هنگامی که آن دو تسلیم [خواسته خدا] شدند و ابراهیم، جبین او را به زمین نهاد [تا ذبحش کند] 

۱۰۴

وَنَادَیْنَاهُ أَنْ یَا إِبْرَاهِیمُ

و او را ندا دادیم که ای ابراهیم!

۱۰۵

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْیَا ۚ إِنَّا کَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ 

خوابت را تحقق دادی [و فرمان پروردگارت را اجرا کردی]، به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم [که نیّت پاک و خالصشان را به جای عمل می پذیریم.]

۱۰۶

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِینُ 

به یقین این همان آزمایش روشن بود

۱۰۷

وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ

و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم

۱۰۸

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ 

و در میان آیندگان برای او [نام نیک] به جا گذاشتیم

۱۰۹

سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِیمَ

سلام بر ابراهیم

۱۱۰

کَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ 

[ما] نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم

۱۱۱

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ 

بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود

۱۱۲

وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِیًّا مِنَ الصَّالِحِینَ 

و ما او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود مژده دادیم

۱۱۳

وَبَارَکْنَا عَلَیْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّیَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِینٌ

و بر او و بر اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو برخی نیکوکارند و برخی آشکارا ستمکار بر خویشند

۱۱۴

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ 

و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم

۱۱۵

وَنَجَّیْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ

و آن دو نفر و قومشان را از اندوه بزرگ نجات بخشیدیم

۱۱۶

وَنَصَرْنَاهُمْ فَکَانُوا هُمُ الْغَالِبِینَ 

و آنان را یاری دادیم در نتیجه پیروز شدند

۱۱۷

وَآتَیْنَاهُمَا الْکِتَابَ الْمُسْتَبِینَ

و هر دو را کتاب بسیار روشنگر عطا کردیم

۱۱۸

وَهَدَیْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ

وبه راه راست هدایتشان نمودیم

۱۱۹

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِمَا فِی الْآخِرِینَ

و در میان آیندگان برای هر دو نفر نام نیک به جا گذاشتیم

۱۲۰

سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ 

سلام بر موسی و هارون

۱۲۱

إِنَّا کَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم

۱۲۲

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ 

بی تردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند

۱۲۳

وَإِنَّ إِلْیَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ

و بی تردید الیاس از پیامبران بود

۱۲۴

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ

[یاد کن] هنگامی را که به قومش گفت: آیا [از شرک وطغیان] نمی پرهیزید؟ 

۱۲۵

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِینَ

آیا بت «بعل» را می پرستید و بهترین آفرینندگان را رها می کنید؟! 

۱۲۶

اللَّهَ رَبَّکُمْ وَرَبَّ آبَائِکُمُ الْأَوَّلِینَ 

خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست

۱۲۷

فَکَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ 

پس او را انکار کردند، یقیناً آنان از احضار شدگان [در عذاب] خواهند بود

۱۲۸

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ 

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] 

۱۲۹

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم

۱۳۰

سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ یَاسِینَ 

سلام بر آل یاسین

۱۳۱

إِنَّا کَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم

۱۳۲

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ 

بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود

۱۳۳

وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ 

و بی تردید لوط از پیامبران بود

۱۳۴

إِذْ نَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِینَ 

[یاد کن] هنگامی را که او و همه اهلش را نجات دادیم

۱۳۵

إِلَّا عَجُوزًا فِی الْغَابِرِینَ

مگر پیرزنی را که در میان باقی ماندگان [در شهر] بود

۱۳۶

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِینَ

سپس دیگران را هلاک کردیم

۱۳۷

وَإِنَّکُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَیْهِمْ مُصْبِحِینَ 

و شما همواره صبحگاهان [در مسیر سفرهایتان از کنار ویرانه های شهر] آنان گذر می کنید

۱۳۸

وَبِاللَّیْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

و نیز شبانگاهان، آیا تعقّل نمی کنید؟ 

۱۳۹

وَإِنَّ یُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ 

و یونس از پیامبران بود

۱۴۰

إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ 

[یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت

۱۴۱

فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنَ الْمُدْحَضِینَ

و با سرنشینان کشتی قرعه انداخت [و قرعه به نامش افتاد] و از مغلوب شدگان شد [و او را به دریا انداختند.]

۱۴۲

فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِیمٌ 

پس آن ماهی بزرگ او را بلعید، در حالی که سزاوار سرزنش بود

۱۴۳

فَلَوْلَا أَنَّهُ کَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ 

[و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که] اگر او از تسبیح کنندگان نبود

۱۴۴

لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلَىٰ یَوْمِ یُبْعَثُونَ 

بی تردید تا روزی که مردم برانگیخته می شوند در شکم ماهی می ماند

۱۴۵

فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِیمٌ 

پس او را در حالی که بیمار بود به زمینی خشک و بی گیاه افکندیم

۱۴۶

وَأَنْبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَهً مِنْ یَقْطِینٍ 

و بر او گیاهی از نوعی کدو رویاندیم

۱۴۷

وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَهِ أَلْفٍ أَوْ یَزِیدُونَ 

و او را به سوی [قومی] یکصد هزار نفر [ی] یا بیشتر فرستادیم

۱۴۸

فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِینٍ 

پس ایمان آوردند در نتیجه آنان را تا پایان عمرشان [از نعمت ها و مواهب خود] بهره مند کردیم

۱۴۹

فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّکَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ 

[مشرکان سبک مغز می گویند: فرشتگان، دختران خدایند] پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگار تو هستند و پسران برای ایشان؟! 

۱۵۰

أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِکَهَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ 

یا اینکه ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان شاهد بودند؟! 

۱۵۱

أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْکِهِمْ لَیَقُولُونَ

آگاه باش! که آنان از بافته های دروغ خود می گویند 

۱۵۲

وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ 

که خدا فرزند آورده! و بی تردید آنان دروغگویند

۱۵۳

أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِینَ 

آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟ 

۱۵۴

مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ 

شما را چه شده، چگونه حکم می کنید؟ 

۱۵۵

أَفَلَا تَذَکَّرُونَ 

پس آیا متذکّر [حقایق] نمی شوید؟ 

۱۵۶

أَمْ لَکُمْ سُلْطَانٌ مُبِینٌ 

یا شما [بر این ادعای خود] دلیل روشنی دارید؟ 

۱۵۷

فَأْتُوا بِکِتَابِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ 

پس اگر راستگویید، کتابتان را [که این سخنان را با تکیه بر آن می گویید، به میان] آورید

۱۵۸

وَجَعَلُوا بَیْنَهُ وَبَیْنَ الْجِنَّهِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّهُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

میان خدا و جن، نسب و خویشی قرار دادند، در صورتی که جنیان به خوبی می دانند که [روز قیامت برای حساب و پاداش] احضار خواهند شد

۱۵۹

سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ 

خدا از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است

۱۶۰

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ 

مگر بندگان خالص شده خدا [که او را به آنچه توصیف می کنند شایسته مقام قدس اوست.] 

۱۶۱

فَإِنَّکُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ 

و بی تردید شما و آنچه را می پرستید

۱۶۲

مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ بِفَاتِنِینَ 

نمی توانید [مردم را] بر ضد خدا گمراه کنید

۱۶۳

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِیمِ 

مگر کسانی را که [به اختیار خود به خاطر پذیرفتن وسوسه و اغواگری شما] به دوزخ درآیند

۱۶۴

وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ 

و هیچ یک از ما فرشتگان نیست مگر اینکه برای او مقامی معین است

۱۶۵

وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ

و همانا ما [برای اجرای فرمان خدا] صف بستگانیم

۱۶۶

وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ 

و ما خود تسبیح کنندگانیم

۱۶۷

وَإِنْ کَانُوا لَیَقُولُونَ 

و مشرکان [پیش از بعثت پیامبر] قاطعانه می گفتند

۱۶۸

لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِکْرًا مِنَ الْأَوَّلِینَ 

اگر نزد ما کتابی چون کتاب های آسمانی پیامبران پیشین بود

۱۶۹

لَکُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ 

بی تردید از بندگان خالص شده خدا می شدیم

۱۷۰

فَکَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ 

ولی [هنگامی که قرآن را برای هدایت آنان نازل کردیم] به آن کافر شدند و به زودی [و زر و وبال کفرشان را] خواهند دانست

۱۷۱

وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ 

و وعده قطعی ما درباره بندگان به رسالت فرستاده شده، از پیش محقق و ثابت گشته است

۱۷۲

إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ

که بی تردید آنان [در همه زمینه ها] یاری شدگانند

۱۷۳

وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ 

و مسلماً سپاه ما پیروزند

۱۷۴

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِینٍ 

پس تا مدتی از آنان روی بگردان

۱۷۵

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ 

و آنان را بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید

۱۷۶

أَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُونَ 

آیا شتاب در آمدن عذاب ما را می خواهند؟! 

۱۷۷

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِینَ

پس هنگامی که [عذاب ما] به آستانه خانه هایشان نازل شود، بیم شدگان روزگار بدی خواهند داشت

۱۷۸

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِینٍ 

و تا مدتی از آنان روی بگردان

۱۷۹

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ 

و [آنان را] بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید

۱۸۰

سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ 

پروردگارت که دارای عزت است از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است

۱۸۱

وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ 

و سلام بر پیامبران 

۱۸۲

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ 

و همه ستایش ها ویژه خداست که پروردگار جهانیان است


(۱) مجمع البیان، ج۸، ص۲۹۳

(۲) ثواب الاعمال، ص۱۱۲

(۳) الدعوات، ص۲۵۱

(۴) الدر المنثور، ج۵، ص۲۷۰

(۵)مکارم الاخلاق، ص ۳۶۴

(۶) تفسیرالبرهان، ج۴، ص۵۹۰

(۷)المصباح کفعمی، ص ۴۵۷

(۸) الخصال، ص ۶۱۹

منبع: «قرآن درمانی روحی و جسمی، محسن آشتیانی، سید محسن موسوی ،صص ۱۹۰-۱۸۹»

منبع: انهار

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما