حجة الاسلام نجم الدین طبسی
 فضایل حضرت علی (علیه السلام) در کتب علمای اهل سنت ذکر شده است

احمدبن حنبل می گوید:آن مقدار که روایت های صحیح و درست در فضایل علی (علیه السلام) داریم در فضایل احدی از صحابه نداریم البته اختصاص به احمد هم ندارد بلکه نسائی و اسماعیل قاضی و دیگران هم این مطلب را نقل کرده اند

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان )  در ارتباط با جایگاه و فضایل امیرالمؤمنین (علیه السلام) در کتب اهل سنت و علمای حدیث آنان، مطالب زیادی رسیده است، از باب نمونه جمله ای را از احمد بن حنبل نقل می کنم. او زعیم حنابله است و حنابله به او نظر و توجه خاصی دارند؛ احمدبن حنبل در خصوص این مسئله می گوید: «لم یرد فی حق أحد من الصحابه بالأسانید الجیاد أکثر ما جاء فی علی (علیه السلام)، فتح الباری،ج7،ص57» آن مقدار که روایت های صحیح و درست در فضایل علی (علیه السلام) داریم در فضایل احدی از صحابه نداریم. این مطلب را فتح الباری و سیر اعلام النبلاء در قسمت خلفا از احمد بن حنبل نقل می کنند، البته اختصاص به احمد هم ندارد بلکه نسائی و اسماعیل قاضی و دیگران هم این مطلب را نقل کرده اند. کتب اهل سنت به شرطی که هوای آلوده نواصب را استنشاق نکرده و در سلامت فطرت خود باشند، مملو از فضایل علی (علیه السلام) است.

یکی از کتاب های اهل سنت، کتاب فتوحات اسلامیه می باشد که در ج2،ص453 در ارتباط با مقام علمی و فضایل امیرالمؤمنین (علیه السلام) از ابن عباس نقل می کند: «و ما علمی و علم أصحاب محمد (صلی الله علیه و آله) فی علم علی رضی الله عنه إلا کقطره فی سبعه أبحر». علم من و علم اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) در برابر علم علی (علیه السلام) مثل قطره در مقابل هفت دریاست. کتاب های اهل سنت مملو است از فضایل علی حضرت (علیه السلام) است، که برای نمونه به مواردی اشاره می کنم، «لقد صلی قبل ان یصلی الناس…» در روایت آمده است علی (علیه السلام) نماز می خواند، درحالی که هنوز کسی نماز نخوانده بود یعنی هفت سال قبل از این که مردم با اسلام آشنا شوند و نماز بخوانند، حضرت علی (علیه السلام) نماز می خواند و اسلام آوردن حضرت علی (علیه السلام) در دوران کودکی بوده است.

 

برخی شبهه می کنند و می گویند اسلام علی (علیه السلام) در کودکی بوده است و این اسلام آوردن کافی نیست! ولی ما فرض کنیم علی (علیه السلام) هشت ساله بوده ولی باید بدانیم که پیامبر (صلی الله علیه و آله) اسلام او را پذیرفتند و پذیرش پیامبر (صلی الله علیه و آله) یعنی قبول اسلام، و خودشان هم این مطلب را نقل می کنند که علی (علیه السلام) هفت سال قبل از مردم نماز بجا می آورد؛ 7 سال و 8 سال می شود پانزده سال، باز اسلام علی (علیه السلام) جلوتر از اسلام همه است؛ باز در روایت داریم «هو اول رجل صلی مع رسول الله» این حدیث را ترمذی، احمد و ابن هشام نقل می کنند که حضرت علی اول مردی است که با پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نماز خواندند. باز در روایت است که «و هو أحد الأربعه الذین أمر الله نبیه أن یحبهم» علی (علیه السلام) یکی از کسانی است که امر کرد خدا به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) که او را دوست داشته باشد، این حدیث را ابن ماجه و ترمذی و احمد در کتب خود نقل کرده اند؛ حدیث دیگری داریم که «أمر رسول الله (صلی الله علیه و آله) بأبواب المسجد فسدت إلا باب علی» امر کرد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) که درب تمام خانه هایی که به سمت مسجد است بسته شود مگر درب خانه علی (علیه السلام)، این حدیث را ترمذی و احمد نقل کرد ه اند.

 

باز در حدیث دیگری داریم که، «لا یحبه إلا مؤمن و لا یبغضه إلا منافق »، یعنی میزان شناخت مؤمن از منافق محبت علی است و اگر کسی حب علی را نداشته باشد، منافق است. ترمذی، ابن ماجه و احمد در کتب علی (علیه السلام) این حدیث را نقل کرده اند.

حدیث منزلت هم در شأن علی (علیه السلام) آمده است که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) خطاب به امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمودند: «یا علی أنت منی بمنزله هارون من موسی إلا أنه لا نبی بعدی». ای علی، نسبت تو با من به منزله نسبت هارون است به موسی، تنها فرقش این است دیگر بعد از من پیغمبری نخواهد بود.

در حدیث دیگر می فرمایند؛ «انت منی و انا منک»، تو از منی و من از تو؛ این حدیث را بخاری نقل می کند، «من سب علیا فقد سب النبی» کسی که علی را دشنام دهد، پیامبر را دشنام داده است…

کتب اهل سنت پر است از فضایل علی (علیه السلام)، و کسانی که تحت تأثیر سلفی ها نیستند و آزاد اندیش اند، اقرار می کنند که حضرت علی (علیه السلام) با دیگران فرق می کند؛ مگر می شود علی (علیه السلام) را با دیگران مقایسه کرد؟! علی (علیه السلام) نفس رسول الله(صلی الله علیه و آله) است. احمد بن حنبل در کتاب فضایل الصحابه نقل می کند که «علی (علیه السلام) با کسی قابل قیاس نیست حتی با خلفا» و این را خودشان می گویند و اقرار به افضلیت علی (علیه السلام) دارند.

 

موضوع ولادت حضرت علی (علیه السلام) در کعبه، در منابع اهل سنت 

این قضیه از مسلمات و از اختصاصات حضرت علی (علیه السلام) است؛ هرچند تلاش کردند این مطلب را مخفی کنند، اما نتوانستند. حاکم نیشابوری تولد آن حضرت را در خانه خدا از متواترات می داند. حاکم نیشابوری، شخصیت علمی بسیار بالایی در نزد اهل سنت دارد. در اصطلاح حدیثی اهل سنت، «حاکم نیشابوری» کسی است که همه احادیث را با سند نقل می کند؛ لذا نسبت به حاکم نیشابوری می گویند «امام فی الحدیث» یعنی حاکم، امام و پیشوای حدیث است.

ایشان در جلد سوم المستدرک علی الصحیحین ص550، ح6044 می گوید «و قد تواترت الأخبار أن فاطمه بنت أسد ولدت أمیرالمؤمنین علی بن أبی طالب کرم الله وجهه فی جوف الکعبه» بسیاری از افراد می خواهند فضایل اهل بیت عصمت (علیهم السلام) را مخفی کنند، از این رو این فضایل را برای دیگران شبیه سازی می کردند، حاکم نیشابوری می گوید: کسانی که این فضیلت را برای غیر علی (علیه السلام) نقل می کنند، سخت در اشتباه هستند، ولی با تعبیر «فقد تواترت الاخبار» ادعای تواتر کرده است، اما چرا ذکر این خبر فقط منحصر شده به سیره حلبیه،ج1،ص227، و کتاب الفصول المهمه و چند کتاب دیگر؟! این تواتر چرا حذف شده است؟! این مطلب مرا به یاد حرف مرحوم سید مرتضی در کتاب «شافی» می اندازد، آن جا که می فرمایند: علمای اهل سنت روایات صحیح جریان حمله به خانه حضرت فاطمه (سلام الله علیها) را توسط فردی نقل می کردند که او در جریان سقیفه به خانه «فاطمه (سلام الله علیها)» حمله کرد، بعدها که دیدند این احادیث دستاویزی برای دیگران شده است، همان روایات صحیح را حذف کردند. در این مورد هم روایات صحیح را حذف کرده اند، افرادی مثل مصعب بن زبیر روی کار آمدند و سعی بر حذف این روایات کردند.

 

 این حذفیات توسط چه کسانی انجام گرفت و هدف آنان از این کار چه بود؟

ابن قتیبه دینوری در کتاب «الاختلاف فی اللفظ و الرد علی الجهمیه و المشبهه» تصریح می کند: دست ناپاک نواصب در کار است، همان سلفی ها؛ و این ها نگذاشتند فضایل علی (علیه السلام) به مردم برسد. «ابن قتیبه» شیعه نیست، بلکه از اهل سنت است و حتی به گفته برخی «کان منحرفاً عن العتره»، یعنی از عترت پیامبر منحرف بود و ابن تیمیه بزرگ سلفی ها در تفسیر سوره اخلاص در سه جا از او مدح می کند و می گوید: هو ممن انتسب الی احمد و اسحاق، او از طرفداران احمدبن حنبل و خط سلفی است و شیعه نیست. در مقدمه کتاب معارف چاپ مصر،ص48، هم چنین مقدمه کتاب عون الاخبار،ص26 تصریح می کند که کتاب الاختلاف از اوست،

در حاشیه سیر اعلام النبلاء،ج11،ص287 نیز تصریح شده است که این کتاب از ابن قتیبه است و این کتاب در مصر با تصحیح محمد زاهر کوثری در چندین مجلد منتشر شده است و در انتساب این کتاب به ابن قتیبه اختلاف نکرده اند. ابن قتیبه در این کتاب می گوید: «و قد رأیت هؤلاء أیضا حین رأوا غلو الرافضه فی حب علی و تقدیمه علی من قدمه رسول الله (صلی الله علیه و آله) و صحابته علیه و ادعاءهم له شرکه النبی (صلی الله علیه و آله) فی نبوته و علم الغیب للائمه من ولده و تلک الأقاویل و الأمور السریه التی جمعت الی الکذب و الکفر افراط الجهل و الغباوه و رأوا شتمهم خیار السلف و بغضهم و تبرأهم منهم قابلوا ذلک أیضا بالغلو فی تأخیر علی کرم الله وجهه و بخسه حقه و لحنوا فی القول و ان لم یصرحوا الی ظلمه و اعتدوا علیه بسفک الدماء بغیر حق و نسبوه الی الممالأه علی قتل عثمان رضی الله عنه و اخرجوه بجهلهم من ائمه الهدی الی جمله ائمه الفتن و لم یوجبوا له اسم الخلافه لاختلاف الناس علیه و اوجبوها لیزید بن معاویه لاجماع الناس علیه و اتهموا من ذکره بغیر خیر، و تحامی کثیر من المحدثین ان یحدثوا بفضائله کرم الله وجهه او یظهروا…» نواصب و سلفی ها وقتی که غلو رافضه را در حب علی دیدند- البته رافضه غلو ندارند – و دیدند شیعه خیلی به علی محبت دارند و علی (علیه السلام) را مقدم می دارند بر دیگران، این ها هم افراط کردند از طریق غلو و از این طرف افتادند و سعی کردند علی (علیه السلام) را عقب بیندازند و تصمیم گرفتند که مقامات علی (علیه السلام) را پایمال کنند و نسبت به علی (علیه السلام) جسارت کردند و در ادامه نمونه هایی می آورد؛ و نسبت به شیعه و محبین علی این امور را قائل بودند:

1- خون شیعیان را هدر می دانستند؛

2- علی (علیه السلام) را شریک در قتل عثمان خواندند؛

3- اخرجه بجهلهم من ائمه الهدی الی ائمه الفتن گفتند علی (علیه السلام) امام هدایت نیست و امام فتنه است!

البته بخاری هم در کتاب الاوسط همین حرف را می زند و از حکومت علی (علیه السلام) به فتنه یاد می کند! و او را به عنوان امام هدی هم قبول ندارند و به علی (علیه السلام) خلیفه نمی گویند، چراکه مردم در او اختلاف کردند و هر کس از علی (علیه السلام) یاد می کرد به او بر چسب های ناروا می زدند. لذا این امور سبب شد که بسیاری از محدثین، فضایل علی (علیه السلام) را نقل نکنند؛ و در ادامه ابن قتیبه می گوید: البته همه این احادیث مدارک درست داشته است و ادامه می دهد که، نواصب گفتند فرزند علی (علیه السلام) یعنی امام حسین (علیه السلام) خارجی است و عصای وحدت مسلمین را شکسته است و پیامبر (صلی الله علیه و آله) گفته کسی که بر امت قیام کند او را بکشید!

ابن قتیبه در ادامه کلمات خود گفته است: نواصب و سلفی ها به دنبال بیان فضایل عمروبن عاص و معاویه و… رفتند و اگر کسی می گفت برادر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) است و علی از اصحاب کساء است، چهره هایشان درهم می رفت و چشم ها حالت خشم و تشر می گرفت و بغض و کینه های خود را اظهار می کردند و اگر کسی فضایل علی (علیه السلام) را می گفت، سندش را ضعیف می خواندند، تا علی (علیه السلام) را کوچک کنند و حق او را پایمال کنند و به خاطر کینه نواصب به شیعه، این مخفی کاری ها و مصادره احادیث انجام می گرفت و تلاش می کردند از این مطالب کمتر نقل شود یا اصولاً نقل نشود، اما در عین حالی که فضایل را مخفی کردند، این کارها تنها مثل ابری است که بخواهد جلوی نورافشانی خورشید را بگیرد و دنیا پر است از فضایل علی (علیه السلام).

 حال وهوای شیعیان و اهل سنت عراق در ولادت و شهادت ائمه اطهار (علیهم السلام) چگونه است؟ 

اهل سنت، امام علی (علیه السلام) را به عنوان خلیفه چهارم قبول دارند، اما اهل سنت عراق در اثر مجاورت با شیعه و رفت و آمدها و مسایل اقتصادی و اجتماعی، اعتقاد فوق العاده و محبت بالایی به علی (علیه السلام) دارند و جالب این که حتی جنازه های امواتشان را به حرم مولا علی (علیه السلام) می آورند و نماز می خوانند. اهل سنت عراق نه تنها برای حضرت علی (علیه السلام) بلکه برای ائمه دیگر و فرزندان ائمه (علیهم السلام) نیز احترام قائل هستند و به نام مبارک حضرت عباس بن علی (علیه السلام)قسم می خورند. البته الآن سلفی ها جوّی راه انداخته اند تا اختلاف ایجاد کنند. بنده در کودکی با مادر مرحومه ام به بغداد و سامرا مشرف می شدیم؛ در آن ایام سامرا هتل نداشت، تنها مدرسه حضرت آیه الله بروجردی و مدرسه میرزای شیرازی بود که آن را هم صدام خراب کرد. در مدرسه آیهالله العظمی بروجردی که محل اسکان مان بود جای کافی وجود نداشت و ما در این سه چهار شب در خانه اهل سنت می ماندیم البته پول هم می گرفتند، اما به ایشان اطمینان داشتیم و اتاق ها نیز مزین به نام خمسه طیبه بود. لذا اهل سنت عراق ارتباط تنگاتنگی با ائمه (علیهم السلام) دارند، اما در دوران اخیر، وهابی ها شروع به تحریک ایشان کرده اند و خود را سخن گوی اهل سنت معرفی می کنند، اما درعین حال اهل سنت عراق محب خاندان اهل بیت هستند.

 

نه فقط سنی های عراق بلکه سنی های سراسر دنیا این گونه هستند. یادم نمی رود زمانی که در سیستان و بلوچستان بودم و برای اهل سنت جلساتی داشتم، اهل سنت آن جا طوماری نوشته و امضا کرده بودند که محبت اهل بیت (علیهم السلام) جزو دین ماست و کسی که قبول ندارد مسلمان نیست. اما نواصب و وهابیت تلاش می کند تا «نصب» را جانشین «تسنن» و «بغض» را جانشین «حب» کنند و این خطری است که مذهب اهل سنت را تهدید می کند. وهابیت می خواهد مذاهب اهل سنت را مسخ کند، من نسبت به برادران اهل سنت نصیحت برادرانه می کنم که مراقب باشند تا با طناب پوسیده سلفی ها به قعر چاه نروند، چراکه ایشان می خواهند با متاع پوسیده و فاسدی به نام «نصب»، دشمنی اهل بیت (علیهم السلام) را جانشین تسنن کنند.

 

سخنران : حجه الاسلام نجم الدین طبسی

منبع:حوزه نت

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما