الرحمن
سوره الرحمن+ترجمه و متن و صوت

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل شده: هر کس این سوره را بنویسد و به خود همراه داشته باشد خداوند هر کار سختی را برای او آسان می کند.

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان )    سوره های قرآن  الرحمن و نام دیگرش «آلاء» (1) پنجاه و پنجمین سوره قرآن است که مکی  و 78 آیه دارد.

در فضیلت این سوره از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم روایت شده که فرمودند هر چیزی عروسی دارد و عروس قرآن سوره الرحمن است (2)

 

و در رویات دیگری آمده : هرکسی سوره الرحمن را قرائت کند خداوند به ضعف و ناتوانی او رحم می اورد و او توانایی ادای شکر نعمت های خدادادی را پیدا می کند(3)

 

امام صادق علیه السلام فرمودند: از قرائت سوره الرحمن و عمل به آن غافل نباشید زیرا این سوره در دل منافقان استقرار نمی یابد. در روز قیامت خداوند این سوره را به شکل انسانی در بهترین شکل و خوشترین بو وارد می کند تا اینکه در جایگاهی که نزدیکتر از آن وجود ندارد نزد خداوند می ایستد آنگاه خداوند می فرماید چه کسی در دنیا همواره تو را قرائت می کرد؟ سوره الرحمن در جواب می گوید ای پروردگارم فلان و فلان پس از آن چهره ایشان سفید و نورانی می شود خداوند به این گروه می فرماید هر کس را که دوست دارید شفاعت کنید آن گاه خداوند می فرماید به بهشت وارد شوید و هرجایی که دوست دارید سکونت گزینید(4)

 

از امام صادق علیه السلام نقل شده: هر کس سوره الرحمن را قرائت کند و همه جا پس از آیه «فبای الاء ربکما تکذبان» بگوید: «لابشیء من الائک رب اکذب» اگر در آن روز یا شب از دنیا برود شهید محسوب می شود(5)

 

از حضرت زهرا سلام الله علیها روایت شده است: قرائت کننده سوره الرحمن در ملکوت آسمانها و زمینها ساکن در بهشت فردوس خوانده می شود. (6)

 

آثار و برکات سوره

 

1)آسان شدن امور

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل شده: هر کس این سوره را بنویسد و به خود همراه داشته باشد خداوند هر کار سختی را برای او آسان می کند. (7)

 

2) درمان درد چشم

امام صادق علیه السلام فرمودند: اگر سوره الرحمن را بنویسند و همراه کسی که درد چشم دارد باشد، بهبود می یابد.(8)

 

3) بهبود بیماری طحال، قلب و…

مرحوم کفعمی در کتاب المصباح آورده است : اگر سوره الرحمن را بنویسند و بشویند و از آب آن بیاشامند برای بیماری طحال و دردها و بیماری های قلب مفید است و اگر نوشته آن را برای درد چشم و بیماری صرع به همراه داشته باشند بهبود میبخشد. (9)

 

4)آسان شدن وضع حمل

برای تسهیل وضع حمل آیه «سنفرغ لکم ایها الثقلان فبای الاء ربکما تکذبان» را بنویسند و بر پشت حامله ببندند بعد که فارغ شد آن را باز کنند. (10)


 


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


الرَّحْمَنُ ﴿۱﴾

[خداى] رحمان (۱)


عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿۲﴾

قرآن را یاد داد (۲)


خَلَقَ الْإِنْسَانَ ﴿۳﴾

انسان را آفرید (۳)


عَلَّمَهُ الْبَیَانَ ﴿۴﴾

به او بیان آموخت (۴)


الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿۵﴾

خورشید و ماه بر حسابى [روان]اند (۵)


وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ یَسْجُدَانِ ﴿۶﴾

و بوته و درخت چهره ‏سایانند (۶)


وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِیزَانَ ﴿۷﴾

و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت (۷)


أَلَّا تَطْغَوْا فِی الْمِیزَانِ ﴿۸﴾

تا مبادا از اندازه درگذرید (۸)


وَأَقِیمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِیزَانَ ﴿۹﴾

و وزن را به انصاف برپا دارید و در سنجش مکاهید (۹)


وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿۱۰﴾

و زمین را براى مردم نهاد (۱۰)


فِیهَا فَاکِهَهٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَکْمَامِ ﴿۱۱﴾

در آن میوه [ها] و نخلها با خوشه ‏هاى غلاف دار (۱۱)


وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّیْحَانُ ﴿۱۲﴾

و دانه ‏هاى پوست‏ دار و گیاهان خوشبوست (۱۲)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۱۳﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۱۳)


خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ کَالْفَخَّارِ ﴿۱۴﴾

انسان را از گل خشکیده‏ اى سفال مانند آفرید (۱۴)


وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ ﴿۱۵﴾

و جن را از تشعشعى از آتش خلق کرد (۱۵)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۱۶﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۱۶)


رَبُّ الْمَشْرِقَیْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَیْنِ ﴿۱۷﴾

پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر (۱۷)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۱۸﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۱۸)


مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ ﴿۱۹﴾

دو دریا را [به گونه‏ اى] روان کرد [که] با هم برخورد کنند (۱۹)


بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا یَبْغِیَانِ ﴿۲۰﴾

میان آن دو حد فاصلى است که به هم تجاوز نمى کنند (۲۰)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۱﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۲۱)


یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿۲۲﴾

از هر دو [دریا] مروارید و مرجان برآید (۲۲)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۳﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۲۳)


وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِی الْبَحْرِ کَالْأَعْلَامِ ﴿۲۴﴾

و او راست در دریا سفینه ‏هاى بادبان‏دار بلند همچون کوهها (۲۴)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۵﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۲۵)


کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ ﴿۲۶﴾

هر چه بر [زمین] است فانی‏شونده است (۲۶)


وَیَبْقَى وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ ﴿۲۷﴾

و ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند (۲۷)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۸﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۲۸)


یَسْأَلُهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ ﴿۲۹﴾

هر که در آسمانها و زمین است از او درخواست مى ‏کند هر زمان او در کارى است (۲۹)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۰﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۳۰)


سَنَفْرُغُ لَکُمْ أَیُّهَ الثَّقَلَانِ ﴿۳۱﴾

اى جن و انس زودا که به شما بپردازیم (۳۱)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۲﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۳۲)


یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ﴿۳۳﴾

اى گروه جنیان و انسیان اگر مى‏ توانید از کرانه ‏هاى آسمانها و زمین به بیرون رخنه کنید پس رخنه کنید [ولى] جز با [به دست آوردن] تسلطى رخنه نمى ‏کنید (۳۳)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۴﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۳۴)


یُرْسَلُ عَلَیْکُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِ ﴿۳۵﴾

بر سر شما شراره ‏هایى از [نوع] تفته آهن و مس فرو فرستاده خواهد شد و [از کسى] یارى نتوانید طلبید (۳۵)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۶﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۳۶)


فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَکَانَتْ وَرْدَهً کَالدِّهَانِ ﴿۳۷﴾

پس آنگاه که آسمان از هم شکافد و چون چرم گلگون گردد (۳۷)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۳۸﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۳۸)

 


 

فَیَوْمَئِذٍ لَا یُسْأَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَلَا جَانٌّ ﴿۳۹﴾

در آن روز هیچ انس و جنى از گناهش پرسیده نشود (۳۹)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۰﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۴۰)


یُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِیمَاهُمْ فَیُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِی وَالْأَقْدَامِ ﴿۴۱﴾

تبهکاران از سیمایشان شناخته مى ‏شوند و از پیشانى و پایشان بگیرند (۴۱)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۲﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۴۲)


هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی یُکَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿۴۳﴾

این است همان جهنمى که تبهکاران آن را دروغ مى‏ خواندند (۴۳)


یَطُوفُونَ بَیْنَهَا وَبَیْنَ حَمِیمٍ آنٍ ﴿۴۴﴾

میان [آتش] و میان آب جوشان سرگردان باشند (۴۴)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۵﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۴۵)


وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ﴿۴۶﴾

و هر کس را که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است (۴۶)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۷﴾

پس کدامیک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۴۷)


ذَوَاتَا أَفْنَانٍ ﴿۴۸﴾

که داراى شاخسارانند (۴۸)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۴۹﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۴۹)


فِیهِمَا عَیْنَانِ تَجْرِیَانِ ﴿۵۰﴾

در آن دو [باغ] دو چشمه روان است (۵۰)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۱﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۵۱)


فِیهِمَا مِنْ کُلِّ فَاکِهَهٍ زَوْجَانِ ﴿۵۲﴾

در آن دو [باغ] از هر میوه‏ اى دو گونه است (۵۲)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۳﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۵۳)


مُتَّکِئِینَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى الْجَنَّتَیْنِ دَانٍ ﴿۵۴﴾

بر بسترهایى که آستر آنها از ابریشم درشت‏بافت است تکیه آنند و چیدن میوه [از] آن دو باغ [به آسانى] در دسترس است (۵۴)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۵﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۵۵)


فِیهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۵۶﴾

در آن [باغها دلبرانى] فروهشته‏ نگاهند که دست هیچ انس و جنى پیش از ایشان به آنها نرسیده است (۵۶)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۷﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۵۷)


کَأَنَّهُنَّ الْیَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ﴿۵۸﴾

گویى که آنها یاقوت و مرجانند (۵۸)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۵۹﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۵۹)


هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ ﴿۶۰﴾

مگر پاداش احسان جز احسان است (۶۰)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۱﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۶۱)


وَمِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿۶۲﴾

و غیر از آن دو [باغ] دو باغ [دیگر نیز] هست (۶۲)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۳﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۶۳)


مُدْهَامَّتَانِ ﴿۶۴﴾

که از [شدت] سبزى سیه‏ گون مى ‏نماید (۶۴)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۵﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۶۵)


فِیهِمَا عَیْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿۶۶﴾

در آن دو [باغ] دو چشمه همواره جوشان است (۶۶)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۷﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۶۷)


فِیهِمَا فَاکِهَهٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿۶۸﴾

در آن دو میوه و خرما و انار است (۶۸)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۶۹﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۶۹)


فِیهِنَّ خَیْرَاتٌ حِسَانٌ ﴿۷۰﴾

در آنجا [زنانى] نکوخوى و نکورویند (۷۰)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۱﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۷۱)


حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِی الْخِیَامِ ﴿۷۲﴾

حورانى پرده‏ نشین در [دل] خیمه ‏ها (۷۲)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۳﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۷۳)


لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۷۴﴾

دست هیچ انس و جنى پیش از ایشان به آنها نرسیده است (۷۴)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۵﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۷۵)


مُتَّکِئِینَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِیٍّ حِسَانٍ ﴿۷۶﴾

بر بالش سبز و فرش نیکو تکیه زده‏ اند (۷۶)


فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۷۷﴾

پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۷۷)


تَبَارَکَ اسْمُ رَبِّکَ ذِی الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ ﴿۷۸﴾

خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت (۷۸)


(1)درمان با قرآن، ص106

 (2) مستدرک الوسائل، ج4، ص351

(3) مجمع البیان، ج9،ص326

(4)ثواب الاعمال، ص116

(5) همان

(6)کنزالعمال، ج2، ص264

(7)تفسیرالبرهان، ج5، ص238

(8) همان

 (9)المصباح کفعمی، ص458

(10)درمان با قرآن، ص108

منبع: «قرآن درمانی روحی و جسمی، محسن آشتیانی، سید محسن موسوی»

انهار

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما