اگر چه راجع به امکان عمرِ بسیار طولانی در ضمن مطالب گذشته، توضیحات کافی داده شد لیکن برای آنکه خوانندگان ارجمند بدانند این موضوع از نظر تاریخ هم همواره مورد قبول بشر بوده، خوانندگان را به کتاب‌های معتبر تاریخ و تراجم و اعلام ارجاع می‌دهیم و یادآور می‌شویم که علاوه بر اینکه در ضمن این کتب شرح احوال بسیاری از معمّرین درج شده کتاب‌هایی نیز به خصوص در ترجمه معمّرین تألیف شده مانند «المعمّرون» ابی حاتم سجستانی متوفای 248 یا 250 که نخست به ضمیمه ترجمه انگلیس آن در 1899م در لندن طبع و اخیراً نیز طبع آن تجدید شده و در کتاب‌هایی نیز مانند کمال الدین و غیبت شیخ و امالی شریف مرتضی، یک باب یا فصل به این موضوع اختصاص داده شده است.

هر کس به این کتاب‌ها مراجعه نماید می‌فهمد که (بیهوده سخن به این درازی نبود) و برایش یقین حاصل می‌شود که این همه نقل‌های تاریخی بی‌مأخذ و مجهول نمی‌باشد و برای عمر بشر حد و مرز معینی نیست و تاریخ طولانی و پر از عجایب زندگی بشر معمّرین بی‌شمار دیده و در روی این زمین خیلی افرادی بیش از حضرت ولی عصر أرواحنا فداه عمر کرده‌اند.

و بدیهی است آنچه ما از تاریخ معمّرین می‌دانیم و در کتب تراجمی که در دسترس ما است، ضبط شده تاریخ یک قسمت کوچک از این دنیای بزرگ است و اگر تواریخ ملل دیگر در دست ما بود و اگر از آغاز به حفظ سرگذشت معمّرین به اندازه‌ی سرگذشت پادشاهان اهمیّت داده شده بود، اکنون تواریخ سرگذشت معمّرین از تواریخ دیگر مفصل‌تر بود.

مع‌ذلک ما می‌خواستیم جدولی از اسامی معمّرین از روی کتب و مآخذی که در دسترس داریم به خوانندگان تقدیم نماییم ولی چون ملاحظه شد آمارگیری از عموم معمّرین در تاریخ، در گذشته و حال حتی در حدود همین تواریخ و مصادری که در دسترس است، وقت و فرصت زیاد لازم دارد، فقط به ذکر نام عده‌ای از آنها به عنوان نمونه و به حکم مثل معروف «حکم الأمثال فیما یجوز وفیما لا یجوز سواء» اکتفا کردیم.

اسامی‌برخی از معمّرین

1ـ آدم، 930 سال.

2ـ شیث، 912 سال.

3ـ انوش، 905 سال.

4ـ قینان، 910 سال.

5ـ مهللئیل، 895 سال.

6ـ یارد، 962 سال.

7ـ اخنوخ، 365 سال.

8ـ متوشالح، 969 سال.

9ـ لامک، 777 سال.

10ـ نوح، 950 سال. (و بنا بر تواریخ و کتب حدیث مجموع مدت عمر او پیش از بعثت و بعد از طوفان 2500 سال شد).

11ـ سام، 600 سال.

12ـ ارفکشاد، 438 سال.

13ـ شالح، 433 سال.

14ـ عابر، 464 سال.

15ـ ابراهیم، 175 سال.

16ـ اسمعیل، 137 سال.

(مدت اعمار این افراد همه طبق تورات نوشته شد که علاوه بر این جمعی دیگر را نیز مانند فالح و رعو و سروج و ناحور و غیره ذکر کرده، مراجعه شود به ترجمه عربی تورات، ط بیروت، 1870م و منتخب‌الاثر نگارنده، ص276 و 277 و ظاهراً اخنوخ همان ایلیا است که یهود و نصاری معتقدند سه هزار و سیصد و هشتاد و دو سال پیش از میلاد زنده به آسمان برده شد و الم مرگ نچشید، رجوع شود به کتاب اظهار الحق، ج2، ص124).

17ـ ربیعه بن ضبیع فزاری، 380 سال، (کمال الدین، ج2، ص233 تا 235).

18ـ اوس بن حارثه، 220 سال، (المعمّرین، ص36).

19ـ عبید بن شرید جرهمی، 350 سال، (کمال الدین، ج2، ص232).

20ـ برد، 962 سال، (کنز الفوائد، ص245).

21ـ ایوب بن حداد عبدی، 200 سال، (کمال الدین، ج2، ص142).

22ـ ثعلبه بن کعب، 300 سال، (المعمّرین، ص64).

23ـ تیم الله بن ثعلبه، 500 سال، (تذکره الخواص، ص205 والمعمّرین، ص31).

24ـ ثوب بن تلده اسدی، 220 سال، (المعمّرین، ص59).

25ـ جعفر بن قرط عامری، 300 سال، (المعمّرین، ص43).

26ـ جلهمه بن ادد بن زید، 500 سال، (غیبت شیخ، ص85، طبع نجف).

27ـ یحابر بن مالک بن ادد، 500 سال، (غیبت شیخ، ص86).

28ـ زهیر بن عتاب کلبی، 300 سال، (کمال الدین، ص246).

29ـ جلیله بن کعب، 190 سال، (المعمّرین، ص65).

30ـ حادثه بن صحر، 180 سال، (المعمّرین، ص49).

31ـ حادثه بن عبید کلبی، 500 سال، (المعمّرین، ص67).

32ـ حامل بن حادثه، 230 سال، (المعمّرین، ص69).

33ـ حبابه والبیه که از عصر خلافت علی علیه‌السلام تا زمان امامت حضرت رضا علیه‌السلام عمر کرد، (کتاب‌های معتبر حدیث).

34ـ حارث بن مضاض جرهمی، 400 سال، (غیبت شیخ، ص81. المعمرین، ص42).

35ـ ذوالاصبع العدوانی، 300 سال، (المعمّرین، ص82).

36ـ حنظله بن شرقی، 200 سال، (المعمّرین، ص49).

37ـ درید بن زید، 450 سال، (المعمّرین، ص20).

38ـ ذوجدن حمیری، 300 سال، (المعمّرین، ص33).

39ـ درید بن صمت، 200 سال، (المعمّرین، ص22).

40ـ ذو القرنین، 3000 سال، (تذکره الخواص، ص377، نقل از تورات).

41ـ ربیعه بجلی، 190 سال، (المعمّرین، ص68).

42ـ رداد بن کعب نخعی، 300 سال، (کمال الدین، ج2، ص242).

43ـ زهیر بن خباب، 420 سال، (المعمّرین، ص25).

44ـ سطیح کاهن، 30 قرن، (المعمّرین، ص5).

45ـ سیف بن وهب، 300 سال، (المعمّرین، ص41).

46ـ شریه بن عبدالله جعفی، 300 سال، (المعمّرین، ص39).

47ـ شق کاهن، 300 سال، (کمال الدین، ج2، ص235).

48ـ صیفی بن ریاح، 270 سال، (غیبت شیخ، ص80).

49ـ ضبیره بن سعید، 220 سال، (المعمّرین، ص20).

50ـ عباد بن سعید، 300 سال، (المعمّرین، ص70).

51ـ عوف بن کنانه کلبی، 300 سال، (کمال الدین، ج2، ص255).

52ـ عبدالمسیح بن عمرو غسانی، 350 سال، (المعمّرین، ص38).

53ـ اوس بن ربیعه اسلمی، 214 سال، (المعمّرین، ص66).

54ـ عبید بن شرید جرهمی، 350 سال، (کمال الدین، ج2، ص232).

55ـ عمرو بن حمه الدوسی، 400 سال، (غیبت شیخ، ص81).

56ـ عمرو بن لحی، 345 سال، (غیبت شیخ، ص86).

57ـ قس بن ساعده، 600 سال، (کنز الفوائد، ص254).

58ـ کعب بن حمه الدوسی، 390 سال، (تذکره الخواص، ص205 ـ المعمّرین، ص22).

59ـ کعب بن راده نخعی، 300 سال، (المعمّرین، ص66).

60ـ محصن بن عتبان زبیدی، 256 سال، (کمال الدین، ج2 ، ص255 المعمّرین، ص21).

61ـ مرداس بن صبیح، 230 سال، (المعمّرین، ص35).

62ـ مستوغر بن ربیعه بن کعب، 330 سال، (المعمّرین، ص9. و سیره ابن هشام، ج1، ص93).

63ـ هبل بن عبدالله کلبی جد زهیر بن خباب، 700 سال، (المعمّرین، ص29).

64ـ نفیل بن عبدالله، 700 سال، (تذکره الخواص ص205).

مخفی نماند که یادداشت کردن نام معمّرینی که شرح حالاتشان در کتاب المعمّرین و غیبت شیخ و کمال الدین و کنز الفوائد و کتاب‌های تاریخ حفظ شده، سبب اطالع مقاله می‌گردد؛ لذا به همین قدر قناعت کردیم و بر آن اسامی معمّرین دیگر را از کتاب‌هایی که اخیراً تألیف شده اضافه می‌نماییم و همچنین بعضی از معمّرین معاصر را که اتفاقاً و بدون اینکه در مقام فحص باشیم در روزنامه‌ها به شرح احوال آنها برخوردیم.

65ـ هنری جنکس، 169 سال، این مرد در سن 112 سالگی در جنگ فلورفید شرکت داشت.

66ـ جون بافن بولندی، 175 سال داشت و سه نفر از اولاد خود را که متجاوز از صد سال داشتند دید.

67ـ یوحنا سورتنغتون نروژی (متوفای 1797)، 160 سال.

68ـ طوز مابار، 152 سال.

69ـ کورتوال، 144 سال.

70ـ یک فرد زنگباری، 200 سال.

نام این چند نفر در تفسیر الجواهر، ج17، ص226، ذکر شده است.

71ـ ماتوسالم، 969 سال.

72ـ ملک جزیره «لوکمبانز» 802 سال.

73ـ چند نفر پنجابی، 200 سال.

74ـ مارکوس ابونیوس، بیش از 150 سال.

75ـ اهالی جبل آتوس هر یک، 130 سال.

76ـ دودون، 500 سال.

77ـ سنجرین پادشاه قبرس، 160 سال.

78ـ قدیس سیمون، 107 سال.

79ـ قدیس تاکریس، 165 سال.

80ـ قدیس انطوان، 105 سال.

81ـ البومامطران حبشه، 150 سال.

82ـ توماس بار، 152 سال.

83ـ معمّر دیگری که در هنگام مرگ فرزندش 140 سال داشت.

84ـ برنوکوتریم، 150 سال.

85ـ یک نفر معمّر اهل سربیا، 135 سال.

86ـ یک نفر دیگر از اهل سربیا، 125 سال.

87ـ معمّر دیگر از اهل سربیا، 290 سال.

88ـ یک نفر معمّر از اهل لیفونیا، 168 سال.

89ـ معمّر دیگر که در لوسرون مرد، 186 سال.

90ـ یک نفر کشاورز ایقاسی، 185 سال.

91ـ معمّر مصری، 154 سال.

92ـ زار و معمّر ترکی، 156 سال.

نام این افراد در مقاله‌ای که در روزنامه الاهرام، شماره3، دسامبر1930 تحت عنوان الخلود و طول العمر حوادث مدهشه عن طول الاعمار ضبط شده است (تفسیر الجواهر، ج24، ص86 تا 88).

93ـ شیخ محمد سمحان، 170 سال، (مجله صبا، شماره 29، سال3، از مجله الاثنین قاهره).

94ـ سید میرزا کاشانی، 154 سال، (پرچم اسلام شماره3، سال2).

95ـ جمعه، 140 سال، (کیهان شماره 7253).

96ـ محمود باقر عیوض اف ـ جشن صد و پنجاه سالگی خود را گرفت و وزارت پست و تلگراف شوروی تمبر یادبودی که عکس عیوض اف بر روی آن نقش شده چاپ نمود، (اطلاعات، شماره 9603).

97ـ دهقان صربستانی از اهل یوگسلاوی به نام اوچکوویچ متولد 1798م که تا سال 1335 شمسی زندگی داشت، (اطلاعات، شماره9215).

98ـ شیر علی مسلم اف 164 ساله، در سال 1346 شمسی 162 سالگی خود را جشن گرفت، این مرد در این سن سرزنده و شاداب است و لب به مشروب و الکل در عمرش نزده است، بارها جراید جهان از طول عمرش سخن گفته و شرح حالش را انتشار داده‌اند، (کیهان، شماره 7151 و شماره 7746. اطلاعات، شماره 11744، 11750، 11871، 11904، 11965، 12882، 12893).

99ـ حاجی محمد بدوئی ابوالشامات، 125 سال، (اطلاعات، شماره 9072).

100ـ شیخ علی بن عبدالله، حکمران سابق قطر، 150 سال، (اطلاعات، شماره 9303).

101ـ سید محمد الفجال، 136 سال در حفر کانال سوئز شرکت داشت، (اطلاعات، شماره 9093).

102ـ نوذر باباتا مصطفی‌یف اهل آذربایجان شوروی چندی پیش صد و چهلمین سال خود را جشن گرفت، (اطلاعات، شماره 11622).

103ـ محمد انباتوف، 149 سال، پیرترین کاندیدای انتخابات آذربایجان شوروی که بالغ بر صد نفر اولاد و نوه و نتیجه و نبیره دارد، (اطلاعات، شماره 9431).

104ـ کدخدا قنبر علی رستم آبادی، 156 سال. (اطلاعات، شماره 9763 و 9873).

105ـ یک زن اهل ترکیه به نام‌هاجر، 169 سال که یک برادر 113 ساله هم داشت، (اطلاعات، شماره 11347).

106ـ حسین پیرسلامی فارسی، 146 سال، (اطلاعات، شماره 9746 و 9748).

107ـ مردی که در زمان ناپلئون به دنیا آمده و در سال 1342 شمسی، 163 سال داشت و دارای 150 نوه و یک پسر 110 ساله است و تا به حال لب به مشروب و سیگار نزده است، نام این مرد هادی محمد است و اکنون در کازابلانکا زندگی می‌کند (کیهان، شماره 5991).

108ـ سید حسین قرانی، 135 سال، (اطلاعات، شماره 11924).

109ـ محمد ولی مسلمی مراغه‌ای، 140 سال (اطلاعات، شماره 10000).

110ـ ناوارز زن آرژانتینی، 148 سال، (اطلاعات، شماره 8731).

111ـ پیرمرد اتریشی به نام فرانزواینر، یکصد و چهلمین سال ولادت خود را جشن گرفت و گفت! تا کنون به یاد ندارم حتی یک بار بیمار شده باشم و هنوز هم در مزرعه اجدادی خود کار می‌کنم، (اطلاعات، شماره 8739).

112ـ مردی به نام اشانکر اهل گرجستان، 147 سال، (اطلاعات، شماره 11187).

113ـ عایشه دختر حاج اسمعیل تونسی، 130 سال، (اطلاعات، شماره 8646).

114ـ بانو گوموکا ساکن دهکده گالون قفقاز، صد و چهل و هفتمین سال تولد خود را جشن گرفت و هنوز نشاط خود را از دست نداده و در حس شنوایی و بینایی او هیچ‌گونه ضعفی حاصل نشده است، (اطلاعات، شماره 8972).

115ـ دیوید فرباندز آمریکائی، 133 سال، (اطلاعات، شماره 8972).

116ـ پیر مرد صد و هشتاد و پنج ساله که وقت ولادت ناصر الدین شاه 50 ساله و زمان آغا محمد خان قاجار دوازده ساله بوده است، (کیهان، شماره 6063).

117ـ کردیف قفقازی، 147 سال، (اطلاعات، شماره 9023).

118ـ یک فرد چینی، 155 سال، (اطلاعات، شماره 11، آبان ماه 1333).

119ـ یک نفر از اهالی آلبانی به نام «خوده» صد و هفتاد سال، (مجله دانشمند، شماره 61).

120ـ خدیجه ننه اهل ترکیه، 168 سال که پزشکان هم این سن و سال او را تصدیق کرده‌اند، این زن در دوران ناپلئون و فتحعلی شاه حیات داشته و پس از مرگ روبسپیر (1794) به دنیا آمده، (اطلاعات، شماره 11105).

121ـ شخصی به نام «راسیارام» اهل پنجاب هند، 140 سال، (اطلاعات، شماره 8928).

122ـ بانو «کومروبمیرنین» اهل ترکیه 173 سال، (اطلاعات، شماره 8745).

123ـ سید حبیب بن معاطی مراکشی، 147 سال، وی در این سن و سال به تمام مشاغل خود اشتغال داشت و سن پسرش سال‌ها است که از صد تجاوز کرده است (الامالی المنتخبه، ج اول، ط نجف، ص79، نقل از روزنامه الاخاء بغداد، شماره 757، سال4).

124ـ یک فرد چینی موسوم به دلی چینک، 253 سال (الامالی المنتخبه مظفری، ج1، ط نجف، ص79، نقل از سالنامه پارس).

125ـ احمد آداموف، 161 سال، وی با همسرش صدمین سال ازدواج خود را جشن گرفت، (اطلاعات، شماره 8963).

126ـ محمود باقر اوغلو، صد و هشتاد و چهارمین سال ولادت خود را جشن گرفت، (اطلاعات، شماره 8963).

127ـ پی ریرارا یاجاویر پیریراپیر، 167 ساله از سرخ پوستان آمریکای جنوبی که شرح احوالش بطور مفصل در شماره 9236 و بطور مختصر در شماره 9121 و 9574 و 9575 اطلاعات درج است.

128ـ سید ابوطالب موسوی فارسی معروف به ذی القرنین 191 ساله که ریاست یک ایل چند صد نفری را که همه فرزندان و نوه و نتیجه وی هستند دارد و آخرین همسرش 105 ساله است و مدعی است که پیش از ناصر الدین شاه زن گرفته و دو مرتبه دندان در آورده است، (اطلاعات، شماره 11179 و 11180).

129ـ شیرسوار، مرد 140 ساله فومنی، (اطلاعات، شماره 9741 و 9742).

130ـ کربلائی آقا باطنی کرمانشاهی، 140 سال، (اطلاعات، شماره 9780).

131ـ سید علی فریدنی 185 سال و دو فرزند او که بیش از صد سال عمر کرده و سی سال قبل یعنی در سن صد و پنجاه و پنج سالگی دندان درآورده و هیئت پزشکی رسمی دولتی او را معاینه کرده و شرح حالش و گزارش هیئت پزشکی و نامه وزیر بهداری ایران در اطلاعات درج شد، (شماره های 9741 و 9744 و 9765 و شماره 26 مهر 1337).

132ـ ایکورکرویف 157 ساله که در جنگ‌های ناپلئون اوّل، علیه ژنران الکسی میرمولف روسی، آشپز این ژنرال بود، «ایکور» از استعمال مشروبات الکی و دخانیات سخت احتراز داشت، (اطلاعات، شماره 9337).

133ـ مردی که در صد و پنجاه و هشت سالگی آپاندیس او را در یکی از بیمارستان‌های «نایروبی» پایتخت کنیا عمل کردند، این پیرمرد که در معنی از جوان‌ترین جوانان جوانتر است، بین 120 ـ 130 سالگی صاحب 5 فرزند از زن جوانش شد و بزرگترین فرزند وی هم اکنون 125 سال دارد و پیر و خموده است در حالی که خود پدر «پیل افکن» است و به مانند پهلوانان اساطیری ستبر و نیرومند، پیرمرد، فرزند ارشد رئیس قبیله‌ای است که به هنگام حیات 39 زن گرفت و صاحب 173 فرزند شد و آگاهی به احوال این خانواده طویل العمر و کثیر الاولاد ضرب المثل شیرین خودمان را یادآور است که «دود از کنده برخیزد» (مطبوعات جهان، اطلاعات، شماره 12672).

134ـ به موجب یک آمار رسمی در گرجستان بیش از دوهزار و یکصد نفر متجاوز از یکصد سال سن دارند، (اطلاعات، شماره 11178).

135ـ طبق یک آمار در شوروی حدود دویست نفر زن و مرد که سن آنها از صد و ده تا صد و پنجاه است زندگی دارند و پس از رسیدگی معلوم شد اغلب آنها به تربیت زنبور عسل اشتغال داشته و قسمت مهمی از غذایشان عسل بوده و بدین جهت نتیجه گرفته شد که عسل در طول عمر اثر بسزائی دارد. (اطلاعات، شماره 8904).

136ـ تعداد اشخاصی که در آمریکا عمرشان متجاوز از صد سال است به سه هزار و پانصد نفر تخمین زده شده است، (اطلاعات، شماره 9437).

137ـ در چین، 3384 نفر بیش از صد سال عمر دارند که افراد متجاوز از صد و پنجاه سال هم در بین آنها هست، (اطلاعات، شماره 11، آبان 1333).

138ـ در اتحاد شوروی، تعداد افرادی که دوّمین قرن زندگی خود را می‌گذرانند تقریباً سی هزار نفرند، (مجله دانشمند، شماره 61).

139ـ یک نفر دهقان مجاری در سال 1724 در سن 185 سالگی درگذشت، نامبرده تا روزهای آخر عمرش مانند جوانان کار می‌کرد، (دانشمند، شماره 61).

140ـ شخص دیگری به نام جان راول، به هنگام مرگ 170 سال داشت و همسرش در آن هنگام 164 ساله بود، آنها صد و سی سال با هم زندگی کرده بودند، (دانشمند، شماره 61).

141ـ زنی به نام آشرااوماروا 159 ساله، (اطلاعات، شماره 12882، ص21).

142ـ چند سال پیش روزنامه‌ها خبر دادند: یک مرد 207 ساله در آمریکای جنوبی فوت شده است، (دانشمند، شماره 61).

در اینجا این مقاله را پایان می‌دهیم و متذکر می‌شویم که اگر کسی تواریخ ملل و جراید و مجلات تمام کشورهای دنیا را در اختیار داشته باشد، به آمارهای جالب و اطلاعات مهمی دست خواهد یافت.

و از همین مختصر که نگارش یافت معلوم می‌شود از نظر تاریخ و بررسی احوال معمّرین قدما و معاصرین، برای عمر بشر حد و اندازه‌ای که از آن تجاوز ننماید معلوم نیست و همان طور که سید بن طاووس، قدس سره، در کشف المحجه، فصل79 در ضمن آن مثال معروف توضیح داده، نباید از عمر بسیار طولانی تعجب کرد و آن را بعید شمرد زیرا با تکرار و کثرت وقوع آن وجهی برای تعجب باقی نمی‌ماند.

در پایان این مقالات یک بار دیگر نیز یادآور می‌شویم که آنچه ما پیرامون موضوع طول عمر و نواحی مختلف آن شرح دادیم برای این است که معلوم شود استبعاد عمر بسیار طولانی ناشی از قلّت اطلاع از تاریخ و احوال معمّرین و جهل به علوم طبیعی و ضعف ایمان به خدا و یا عناد و لجاج و سر پیچی از پذیرفتن حق است.

و اگر این شواهد و دلایل هم در بین نبود و مسأله عمر طولانی بی‌سابقه بود و علوم طبیعی هم امکان طبیعی طول عمر را تأیید نمی‌کرد، طول عمر حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه یک موضوع خردپسند و باورکردنی و ثابت بود زیرا با این همه اخبار و بشارات پیامبر اعظم صلّی الله علیه و آله و ائمه طاهرین علیهم السّلام و با آن همه معجزات و خوارق عاداتی که از آن حضرت در عصر حیات پدر بزرگوارش حضرت امام حسن عسکری علیه‌السلام و در غیبت صغری و غیبت کبری صادر شده و با اینکه جمعی بسیار از بزرگان که در صداقت و تقوا و ورع آنها هیچ شبهه‌ای نیست از شرفیابی خود به حضور ولی عصر علیه‌السلام خبر داده‌اند و گروه‌هایی که بیش از حد تواتر است به سعادت دیدار ایشان نایل شده‌اند، طول عمر و زندگی آن رهبر عدالت‌گستر جهان ثابت و محرز است، همان طور که معجزات انبیا با اینکه خارق عادت است با اتکای به تواتر خبر دهندگان و قدرت مطلق الهی ثابت و مسلّم است.

اَللّهُمَّ اِنّا نَرْغَبُ اِلَیْکَ فی دَوْلَه کَریمَه تُعِزُّ بهَا اْلاِسْلامَ وَأَهْلَهُ وَتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَأَهْلَهُ ، وَتَجْعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاه ِ اِلی طاعَتِکَ وَالْقادَهِ اِلی سَبیلِکَ وَتَرْزُقُنا بِهَا کَرامَهَ الدُّنْیا وَاْلآخِرَهِ

منبع: کتاب نوید امن و امان، حضرت آیت اللّه العظمی صافی گلپایگانی مدظله