شعر مناجات با خدا – (چــرا تو ای شکسته دل، خدا خدا نــمی کنی؟)

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان ) 

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی‌کنی
خدای چاره ساز را چرا صدا نمی‌کنی

به هر لب دعای تو فرشته بوسه می‌زند
برای درد بی‌امان چرا دعا نمی‌کنی

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره می کند
به وقت گریه ها چرا خدا خدا نمیکنی

دل تو مانده در قفس جدا ز آشیانه ی خود
پرنده ی اسیر را چرا رها نمی کنی

 

 

  • شاعر:    استاد محمد جواد غفورزاده

چــرا تو ای شکسته دل، خدا خدا نــمی کنی؟
خـــدای بـــی نیاز را چــــرا صـــــدا نــــمی کنی ؟

ســحر بــه بــاغ نــاله ها، گــل مــراد مــی دمد
بــه نــیمه شــب چــرا لــبی به نــاله وا نــــمی کنی؟

بـــه هـر لـب دعـای تـو، فـرشته بـوسه مـی زند
بـــرای درد بـــی دوا، چـــرا دعــــا نــــمی کـــنی؟

به قطـره، قــطره اشک تــو، خدا نظاره می کـند
چـــرا مـــیان گـــــریه ها خـــدا خــــدا نــــمی کنی ؟

دل تـــو مـــانده در قـــفس، جـــدا از آشــیان خود
پــــرنده اســــیر را، چـــــرا رهــــا نــــمی کــنی؟

چـــرا کــنون نــمی کنی ز دل غـــبار کینه را؟
چــــرا صـــفا نـــمی دهی حــــرم ســرای سینه را ؟

چــــرا صـــدا نـــمی زنی، شــهیده مدینه را؟
بـــه حــرمت حـــبیبه اش، نـــظر بــه مـا کـــند خدا

خــــدا بــه نــاله شــما جـــواب مــی دهد بیا
خـــــــدا بـــرات دوری از عـــذاب مـــی دهد بــــیا

خــدا، خـدا، خـدا، خـدا،

 

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما