عادیات
سوره عادیات+ترجمه و متن و صوت

هر کس سوره عادیات را بخواند و همواره بر قرائت آن مداومت ورزد در روز قیامت با امیرالمؤمنین  علیه السلام محشور می گردد و از دوستان و همراهان او خواهد بود

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان ) یکصدمین سوره قران کریم که مکی  است و 11 آیه دارد.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم روایت شده است: هر کس سوره عادیات را قرائت نماید اجر و پاداشی ده برابر کسانی که در ایام حج در مزدلفه بیتوته کرده اند نصیب او خواهد شد.(1)

 

هم چنین فرموده اند: هر کس سوره عادیات را بخواند و همواره بر قرائت آن مداومت ورزد در روز قیامت با امیرالمؤمنین  علیه السلام محشور می گردد و از دوستان و همراهان او خواهد بود.(2)

 

ایشان در کلامی دیگر فرموده اند: ثواب قرائت سوره عادیات، برابر ثواب قرائت نصف قران است.(3)

 

در فضیلت این سوره همین بس که در شأن امیرالمؤمنین علی علیه السلام نازل شده است و خداوند در آن به پیروزی ایشان در جنگ خبر داده بود.(4)

 

امام صادق علیه السلام در زیارت امیرالمومنین می فرمایند: «السلام علیک یا من نزلت فی فضله سوره العادیات».(5)

 

آثار وبرکات سوره

1) ادای دین و بدهکاری

امام صادق علیه السلام می فرمایند: هر کس در قرائت سوره عادیات مداومت ورزد خداوند بدهکاری او را از جایی که فکرش را نمی کند ادا می کند.(6)

 

2) جهت وسعت رزق ورهایی از قرض و گرسنگی یا تشنگی

هر که از درد و گرسنگی و تشنگی و قرض بخواهد رها شود به عدد نام امیرالمؤمنین علی علیه السلام 110 بار این سوره را بخواند بسیار نافع است. و نیز به جهت وسعت رزق و روزی همراه خود داشته باشد. (7)

 

3) برای درد کبد

آورده اند که برای درد کبد سوره عادیات را در ظرف چینی نو نوشته شود و سپس با آب باران بشویند و اندکی شکر به آن اضافه شود و بیمار سه روز متوالی از آن بنوشد.(8)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان


وَالْعَادِیَاتِ ضَبْحًا ﴿۱﴾

سوگند به مادیانهائى که با همهمه تازانند و با سم[هاى] خود از سنگ آتش مى ‏جهانند (۱)


فَالْمُورِیَاتِ قَدْحًا ﴿۲﴾

و برق [از سنگ] همى جهانند (۲)


فَالْمُغِیرَاتِ صُبْحًا ﴿۳﴾

و صبحگاهان هجوم آرند (۳)


فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿۴﴾

و با آن [یورش] گردى برانگیزند (۴)


فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿۵﴾

و بدان [هجوم] در دل گروهى درآیند (۵)


إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ ﴿۶﴾

که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است (۶)


وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِکَ لَشَهِیدٌ ﴿۷﴾

و او خود بر این [امر] نیک گواه است (۷)


وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ ﴿۸﴾

و راستى او سخت‏ شیفته مال است (۸)


أَفَلَا یَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُورِ ﴿۹﴾

مگر نمى‏ داند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد (۹)


وَحُصِّلَ مَا فِی الصُّدُورِ ﴿۱۰﴾

و آنچه در سینه‏ هاست فاش شود (۱۰)


إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَخَبِیرٌ ﴿۱۱﴾

در چنان روزى پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است (۱۱)


1) مجمع البیان، ج10، ص421

(2) ثواب الاعمال، ص125

(3) الدرالمنثور، ج6، ص383

(4) الخرائج و الحرائج، ج1، ص168

(5) اقبال الاعمال، ج3، ص132

(6) مستدرک الوسائل، ج13، ص290

 (7) درمان با قرآن، ص159

(8) خواص القران و فوائده، ص187

منابع: «قرآن درمانی روحی و جسمی، محسن آشتیانی، سید محسن موسوی»؛ درمان با قرآن،محمدرضا کریمی

منبع: انهار

 

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما