پروفسوری که سوربن را به عشق امام رضا (ع) رها کرد
«یحیی بونو» سرمایه تشیع در اروپا بود

دو روز پیش یکی از اعضای مؤسسه رهیافتگان (انجمن شهید ادواردو آنیلی) از ساحل عاج خبری شوک‌آور ارسال کرد؛ پروفسور کریستین یحیی بونو در سفری تبلیغی که به این کشور داشت در دریا غرق شد

به گزارش سایت رهیافته (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان)   معصومه طاهریباورش سخت بود تماس‌های مکرری با منابع شیعه در فرانسه و ساحل عاج داشتیم تا از صحت و سقم خبر اطمینان حاصل کنیم، اما در کمتر از یک ساعت فیس‌بوک مرکز اسلامی آیت‌الله خویی در فرانسه خبر را تأیید کرد. حجت‌الاسلام نقده دوزان، مسئول امور شیعیان مجمع جهانی اهل بیت (ع) هم که تا لحظات آخر امید داشت خبر درگذشت این اندیشمند مسلمان صحت نداشته باشد سرانجام در پیامی صوتی خطاب به ما گفت: پسر یکی از رهبران شیعه در ابیجان (پایتخت ساحل عاج) هم همراه با پروفسور بونو بوده و خبر را تأیید می‌کند.

سال گذشته در برنامه جنجالی شوکران بود که نام پروفسور یحیی بونو برای بسیاری شناخته شد؛ مرد میانسال فرانسوی که به زبان فارسی تسلط خوبی داشت و به شدت جریان تبلیغ در اروپا را به نقد می‌کشید.
البته ما برای اولین بار بونو را سال ۹۱ در مجموعه شهید آنیلی شناختیم که به عنوان مهمان در بخش رهیافتگان نمایشگاه قرآن حضور پیدا کرده بود؛ مردی خوش اخلاق و آگاه به قرآن که به زبانی ساده و روان سعی می‌کرد نکات قرآنی را به مخاطبان انتقال دهد. جمال طاهری، مدیر انجمن شهید ادواردو آنیلی درباره وی می‌گوید: «هنوز در شوک هستیم زیرا او سرمایه تشیع بود. در اروپا با وجود موج اسلام‌هراسی و بدبینی که به اسلام و مسلمانان وجود دارد پروفسور سایت «الایمان» را تاسیس کرده بود که در میان انبوه سایت‌های وهابی به زبانی ساده و روان برای فرانسوی‌زبان‌ها اسلام را تشریح می‌کرد. در شبکه سحر هم حضور داشت و مطالب عرفانی را به شیرینی برای مخاطبان اروپایی انتقال می‌داد، به طوری که برای بسیاری از اهل فن منبع و مرجع فوق‌العاده‌ای در زمینه شخصیت‌های علمی، فرهنگی و دینی مسلمان در دنیا محسوب می‌شد. خاطرم هست در رابطه پروفسور موریس بوکای و روژه گاردوی با وی گفتگو داشتم. او روژه گارودی را سرمایه‌ای می‌دانست که از آن استفاده شایسته برای اسلام و مسلمانان نشد.
به خاطر ارادتی که به امام رضا (ع) داشت در مشهد زندگی می‌کرد و می‌گفت «تاب دوری از امام را ندارم». در اربعین سال گذشته و ایام مصادف با شهادت امام رضا (ع) به همراه تنی چند از دانشمندان رهیافته از کشور‌های روسیه، ایتالیا و اسپانیا در مشهد بودیم. درهمان برخورد اول هرکسی را شیفته اخلاق و مرام خود می‌کرد، اما نکته جالب توجه برای من نماز عرفانی و سجده‌های طولانی این دانشمند فرانسوی بود. در یکی از موکب‌های بین راهی امام رضا (ع) که دانشمندان مهمان مشغول خدمت‌رسانی به زوار پیاده بودند او نیز بدون هیچ تکبر و غروری با افتخار برای زائران چای می‌ریخت و خدمت می‌کرد. مدیر انجمن رهیافتگان می‌گوید: «یک بار در حرم امام رضا (ع) با پروفسور بونو حرم‌گردی کردیم. با دست پنجره طبقه بالای ورودی حرم را به ما نشان داد و درحالی که چشمانش پر از اشک بود، گفت: «من افتخار می‌کنم که رساله دکترای خودم را در جوار امام رضا (ع) نوشتم.» او مدتی بود که کرسی علمی دانشگاه سوربن فرانسه را دریافت کرده بود، اما می‌گفت: «تاب دوری از امام رضا (ع) را ندارم و همه آن موقعیت علمی را رها کردم و با وجود سختی‌هایی که بود به مشهد آمدم تا در جوار امام بمانم.»
یادم می‌آید که یک بار دکتر آرکادی، دانشمند و فیلسوف ایتالیایی به خود من گفت: «رساله دکترای پروفسور بونو درباره امام خمینی (ره) است که یکی از قوی‌ترین و کامل‌ترین کتاب‌های مرجع در زمینه شناخت امام خمینی (ره) محسوب می‌شود.»
قرار بود انجمن شهید ادواردو آنیلی کار ضبط تفسیر ویدئویی او را آغاز کند، اما گویا دست تقدیر پیشتازتر بود و نگذاشت چنین حرکت پرثمری زیرنظر خودش صورت بگیرد. افسوس می‌خوریم که توان و قدرت تولید مستند از زندگی این شخصیت اثرگذار جهان اسلام را نداشتیم و جهان تشیع خیلی زود او را از دست داد.
منبع: روزنامه جوان

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

لطفا دیدگاه خودتون رو بیان کنید: