خلاصه کتاب
آیا توسل به اولیا شرک است؟/قوانین ثابت چگونه با نیازهاى متغیر سازگار است؟/پیامبر اسلام (ص) قبل از نبوت چه آئینى داشت؟

از روایات اسلامى که از طریق شیعه و اهل تسنن در دست داریم استفاده مى شود که توسل هیچگونه اشکالى ندارد بلکه کار خوبى محسوب مى شود.

به گزارش رهیافتگان (پایگاه جامع مبلغین و تازه مسلمانان ) در این قسمت پرسش و پاسخ به موضوع توسل به اولیا پرداخته می شود.

قسمت۱۲

آیا توسل به اولیاء شرک است؟

لازم به تذکر است منظور از توسل این نیست که کسى حاجت را از پیامبر یا امامان بخواهد بلکه با اعمال صالح یا پیروى از پیامبر یا امام یا شفاعت آنان و یا سوگند دادن خداوند به مقام و مکتب آنها، از خداوند چیزى را بخواهد، به مقام او در پیشگاه خدا متوسل شود. این معنى نه بوى شرک مى دهد و نه برخلاف آیات قرآن است.
از آیات قرآن به خوبى استفاده مى شود که وسیله قرار دادن مقام انسان صالحى در پیشگاه خداوند و طلب چیزى به خاطر او، به هیچ وجه ممنوع نیست و منافات با توحید ندارد، در آیه ۶۴ سوره نساء مى خوانیم ” اگر آنها هنگامى که به خویشتن ستم کردند به سراغ تو آمدند و ازخدا طلب عفو و بخشش مى کردند و تو نیز براى آنها طلب عفومى کردى، خدا را توبه پذیر و رحیم مى یافتند.”
از روایات اسلامى که از طریق شیعه و اهل تسنن در دست داریم استفاده مى شود که توسل هیچگونه اشکالى ندارد بلکه کار خوبى محسوب مى شود.
در کتاب وفاء الوفاء تالیف دانشمند سنى “سمهودى ” مى خوانیم: مدد گرفتن و شفاعت خواستن در پیشگاه خداوند از پیامبر صلی الله علیه وآله  و از مقام و شخصیت او، هم پیش از خلقت او مجاز است و هم بعداز تولد و هم بعداز رحلتش، هم در عالم برزخ، و هم در روز رستاخیز.

سپس روایت معروف توسل؛ حضرت آدم را به پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله از عمربن خطاب نقل کرده که آدم روى اطلاعى که از آفرینش پیامبر اسلام داشت به پیشگاه خداوند عرض کرد” یا رب اسئلک بحق محمد لما غفرت لى، خداوندا به حق محمدصلی الله علیه وآله از تو تقاضا مى کنم که مراببخشى ”
نویسنده ” کتاب التوصل الى حقیقه التوسل” ۲۶ حدیث از کتب و منابع مختلف نقل کرده که جواز این موضوع در لابلاى آنها منعکس است.
روایاتى که در زمینه توسل در منابع اسلامى وارد شده مافوق حد تواتر است یعنى بقدرى زیاد است که ما را از بررسى اسناد آن بى نیاز مى سازد.

قوانین ثابت چگونه با نیازهاى متغیر سازگار است؟

با توجه به اینکه در دستورات اسلام یک سلسله اصول کلى و بسیار وسیع و گسترده وجود دارد که مى تواند بر نیازهاى متغیر منطبق شود و پاسخگوى آنها باشد، دیگر جایى براى این ایراد نیست.
فى المثل با گذشت زمان یک سلسله قراردادهاى جدید و روابط حقوقى در میان انسان ها پیدا مى شود، که در  عصر نزول قرآن وجود نداشت. مثلا بیمه با شاخه هاى متعددش و انواع شرکت هایى که در عصر و زمان ما بر حسب احتیاجات روز بوجود آمده، یک اصل کلى در اسلام داریم سوره مائده (یاایها الذین آمنو اوفوا بالعقود اى کسانى که ایمان آورده اید به قراردادهاى خود وفا کنید.) همه این قراردادها را مى تواند زیر پوشش خود قرار دهد البته قیود و شروطى به صورت کلى براى این اصل در اسلام آمده است مانند ضمان جریره، یا تعلق دیه خطاى محض به عاقله و…
بنابر این قانون کلى ثابت است، هر چند مصداقهاى آن در تغییرند و هر روز ممکن است مصداق جدیدى پیدا شود.
بوسیله قانون کلى”لاضرر” هر حکمى که سرچشمه ضرر و زیان در جامعه اسلامى گردد محدود مى شود. و مسئله “لزوم حفظ نظام جامعه” و “وجوب مقدمه واجب” و مسئله” تقدیم اهم بر مهم “در موارد بسیار گسترده اى مى تواند حلال مشکلات گردد.
علاوه بر همه اینها اختیاراتى که به “ولایت فقیه” واگذار شده به او امکانات وسیعى براى گشودن مشکلها در چهار چوب اصول کلى اسلام مى دهد.
البته بیان هر یک از امور با توجه به مفتوح بودن باب اجتهاد مى تواند پاسخگوى اشکال فوق باشد.

پیامبر اسلام (ص) قبل از نبوت چه آئینى داشت؟

در اینکه پیامبر صلی الله علیه واله قبل از بعثت هرگز به بت ها سجده نکرد و از خط توحید منحرف نشد شکى نیست، اما بر کدام آیین بوده در میان علما گفتگو است. بعضى او را پیرو آیین مسیح مى دانند زیرا آیین قبل بعثت پیامبر بوده، برخى دیگر او را پیرو آیین ابراهیم مى دانند زیرا پدر پیامبران است و در قرآن آیین بعنوان آیین ابراهیم معرفى شده و بعضى اظهار بى اطلاعى کرده و گفته اند مى دانیم آیینى داشته ولى کدام بر ما روشن نیست.
در نهج البلاغه آمده، “خداوند از آن زمان که رسول خدا از شیر باز گرفته شد بزرگ ترین فرشته اش را قرین وى ساخت، تا شب و روز او را به راههاى مکارم و طریق اخلاق نیک سوق دهد”  ماموریت چنین فرشته اى دلیل بر وجود یک برنامه اختصاصى است.
شاهد دیگر در هیچ کتابى نقل نشده است که پیغمبر اسلام صلی الله علیه واله در معابد یهود یا نصارى یا مذهب دیگر مشغول عبادت شده باشد.
علامه مجلسى معتقد است پیامبر صلی الله علیه و اله قبل از مقام رسالت داراى مقام نبوت بوده، گاه فرشتگان با او سخن مى گفتند، صداى آنها را مى شنید، گاه در رویاى صادقانه به او الهام الهى مى شد.

بخش های دیگر از کتاب۱۸۰پرسش و پاسخ را بخوانید؛

بخش۱: (انگیزه و نیاز انسان برای خداجویی) 

بخش۲: (چرا ذات پروردگاررانمى توان درک کرد؟)

بخش۳: (آیا آفریدگار هم آفریدگاری دارد؟) 

بخش۴: (چگونه دین فطری است؟) 

بخش۵: (ناممکن بودن تعدد خدایان، معنی لقاء الله، وجه الله،ثارالله، یدالله چیست؟) 

بخش۶: (خداوند سمیع و بصیر، جمال و جلال خداوند،محبت خدا نسبت به بنده) 

بخش۷: (اراده خداوند، سخن گفتن خدا، خشم خدا،اسم اعظم)

بخش۸: (مفهوم مکر درباره خدا، تقاضای رویت خدا توسط موسی،عرش خدا و عالم ذر چیست؟)

بخش۹: (هدایت و ضلالت از سوی خدا به چه معناست؟) 

بخش۱۰: (آیا مشاهده خداوند امکانپذیر است؟) 

بخش۱۱: (بداء چیست ایا خداوند در چیزی حلول می کند؟) 

تنظیم و پیاده سازی خدیجه سادات علوی– گروه تحقیقات سایت رهیافته (وابسته به انجمن شهید ادواردو آنیلی)

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

لطفا دیدگاه خودتون رو بیان کنید: